شاپورخان
چــه زيبــاست وقتـي ميفهمـي کسـي زيــر ايـن گنبد کبــود انتظــارت را ميـکشد ؛ چــه شيــرين است طعــم چنـد کلمــه کــه ميگــويد : کجــايــي ...؟
شاپورخان
من درد دارم ... درد !! در دلم ... در دست هايم ... در چشــم هايم !! باز هم دمش گــــرم صندلـي !! کنارم ماند ... پشتم ماند ! جا خـــالي نداد ... يعنــي تو فقط " دو پايه " کم داشتـــي؟؟
شاپورخان
تقصير برگها نيست. آدمها همينند! نفس ميدهي له ات ميکنند...!
شاپورخان
تـــو برمي گردي و زندگي را از جايي که پاره شده دوباره به هم مي دوزيم. در صندوقِ خاطره ها هنوز نخ براي بخيه زدن هستـــــــــ...!
شاپورخان
آهـاي با تـوام... لعنتي... آره با خـودخودت... تويي که اين روزها من برات شدم شـــما!!! خواسـتم بگـم: هـنوزم همـه پيک هامو ميـزنم فقط بسـلامتـيه : تـــــو
شاپورخان
بـي هـوا رفـتـي ، بـي " نـفَـس " مـانـدم . . . !
شاپورخان
هيـــــچ گاه به خاطـــــر "هيـــــچ کـــــس" ؛ دســـــت از "ارزشــــهايت" نکـــــش ! چــــون .... زمانــــي که اون فـــــــرد از تــــو دســـــت بکشــــد ، تــــو مــــي مانـــي و يـــک "مـــن " بــــــي ارزش ... !!!
شاپورخان
اگــه دنبـالت ميـام .... فقــط دارم حرفــتو گوش مي کنـم ! آخه خــودت گفتـي : بــرو دنبــال زندگــيت ... !!!
شاپورخان
به هيــچ عنوان سعـي در اثـبات خـودم نـدارم ! ترجـيح ميـدم برچـسب اشـتبـاه بـخـورم ؛ تا اينـکه خــودم رو به بعـضي احمق ها ثابـت بکنـم ...
شاپورخان
تلخ میگذرد این روزها را میگویم که قرار است از تو که آرام جان لحظه هایم بوده ای برای دلم یک انسان معمولی بسازم.....!!!
شاپورخان
خــدا جـونـــم يــه بـــار reset کـن لطفـــا ؛ زنـدگــيِ خيليــــا هَنـــگ کـــرده ...