sokote_zendegi - من علیرضا هستم

من علیرضا هستم

هنوز می گرید دلم در این وانفســــای تنهایی هنوز هم دلتنگی امان می برد در هجوم درد های همیشگی هنوز می رقصد دستان خیالت بر بستر خالی از بودن هایت هنوز هم من ِ تنها خودمم

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 28 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

باز هم باران بارید ؛ خیس شد خاطره ها . مرحبا بر دل ابری هوا . . .

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 15 ساعت و 36 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

وای اگر نبودی زمین چیزی برای ماندن کم داشت.... بگذار ببینم آنچه تو در مسلخ عشق دیدی بگذار بر این غرور شیدایی به تماشانشینم بگذار زیبا ببینم زیبا شوم زیبا!

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 15 ساعت و 37 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

تمام راه، التماس ملموس توست ،تو را می خواند دستان خواهشم ای ابدیت مکرر، دستان خواهشم در سحرگاهی که عشق می باخت و طاقت از توان عشق فراتر ترسیم آن که جا ماندم، ابتدای کلمه ی تو را تا اکنون هزار هزار آب رفته از دامان فرات ، این بوی توست که در نم زارهای نینوا دلم می پراکند....

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 15 ساعت و 40 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

آنجا که از بارش اطمینان لحظه جاریست و از چکامه ی جان تا گلوگاه خسته می فرساید حنجرآرزو هاست..

ديدگاه

3

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 15 ساعت و 44 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

ای خدای آبی های هر آنچه دور وی مراد استجابت های به همین نزدیکی روزگاران مرا دریاب!

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 15 ساعت و 46 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

برای کاهگل های کوچه ی دلم می نویسم....بیامیزد با عشق بیانگیزاند با شوق و بتراود با راز....می نویسم کبوتر با آسمانی آبی، پنجره ای باز،نیتی گشوده بردامان خیالی خیس...

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 15 ساعت و 49 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

کاش اصلاً این سکانس آخر را تو بازی نکرده بودی !هیچ می دانستی ؟! چه می گویم ؟من دگر چشم به راه نیستم

ديدگاه

4

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 4 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

باز ، باران و اینبار بدون حتّی ترانه ای.....انتظاری رو به پایان و انتظار....

ديدگاه

4

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 4 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

شعر چیزی نیست جز ماهِ دو پاره بر سینه های تو.....عاشق تر اگر شدم کفش هایم را برق می اندازم ‌‌،برای دیدار تو.....

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 52 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

زندگی همین است : قایقی با سه سرنشین نیلوفری در مُرداب کلاهی در باد خنده ای بر آب !

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 53 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

جا مانده است ـ کمی از دست های تو پنجره . جا مانده است ـ کمی از لب های تو لیوان . جا مانده است ـ کمی از چشم های تو آینه . بیا ! و مرا با خودت ببر تمام تو در من جا مانده است .

ديدگاه

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 53 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

تو نیستی.....بانو........... بوسه های تو راه می روند در این حیاط پاییزی .....

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 54 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

گنجشک ها عاشق می شوند.......به نان خیس خورده بر لب پنجره.....

ديدگاه

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 54 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

برای زنده ماندن همیشه پای یک زن در میان است .

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 16 ساعت و 56 دقيقه قبل

من علیرضا هستم

مشخصات

دنبال‌شدگان

دنبال‌کنندگان

گروه‌ها

کد QR شخصی

بازدید

هنوز می گرید دلم در این وانفســــای تنهایی هنوز هم دلتنگی امان می برد در هجوم درد های همیشگی هنوز می رقصد دستان خیالت بر بستر خالی از بودن هایت هنوز هم من ِ تنها خودمم

باز هم باران بارید ؛ خیس شد خاطره ها . مرحبا بر دل ابری هوا . . .

وای اگر نبودی زمین چیزی برای ماندن کم داشت.... بگذار ببینم آنچه تو در مسلخ عشق دیدی بگذار بر این غرور شیدایی به تماشانشینم بگذار زیبا ببینم زیبا شوم زیبا!

آنجا که از بارش اطمینان لحظه جاریست و از چکامه ی جان تا گلوگاه خسته می فرساید حنجرآرزو هاست..

ای خدای آبی های هر آنچه دور وی مراد استجابت های به همین نزدیکی روزگاران مرا دریاب!

برای کاهگل های کوچه ی دلم می نویسم....بیامیزد با عشق بیانگیزاند با شوق و بتراود با راز....می نویسم کبوتر با آسمانی آبی، پنجره ای باز،نیتی گشوده بردامان خیالی خیس...

کاش اصلاً این سکانس آخر را تو بازی نکرده بودی !هیچ می دانستی ؟! چه می گویم ؟من دگر چشم به راه نیستم

باز ، باران و اینبار بدون حتّی ترانه ای.....انتظاری رو به پایان و انتظار....

شعر چیزی نیست جز ماهِ دو پاره بر سینه های تو.....عاشق تر اگر شدم کفش هایم را برق می اندازم ‌‌،برای دیدار تو.....

زندگی همین است : قایقی با سه سرنشین نیلوفری در مُرداب کلاهی در باد خنده ای بر آب !

جا مانده است ـ کمی از دست های تو پنجره . جا مانده است ـ کمی از لب های تو لیوان . جا مانده است ـ کمی از چشم های تو آینه . بیا ! و مرا با خودت ببر تمام تو در من جا مانده است .

تو نیستی.....بانو........... بوسه های تو راه می روند در این حیاط پاییزی .....

گنجشک ها عاشق می شوند.......به نان خیس خورده بر لب پنجره.....

برای زنده ماندن همیشه پای یک زن در میان است .