حسین جان سر افکنده ام چون حر،مرا بپذیر و بر گناه فراوانم خرده مگیر،ای شاه قلوب که نامت نقش دلهاست،آنچه در دل سیاه من نور امید می تاباند و افسردگیم را به مشتاقی تبدیل می کند،قصه تو با غلام سیه روی است،آیا می شود؟ ،حسین جان تویی آن باب الهی که هیچ گاه بر بنده گنه کار بسته نیست و آن روی رحمت که هیچ گاه چشمه عنایتش دور از جان و دلهای خسته نیست.
حسین جان،چرا حلاوت نامت را پیوسته نچشم که مرا توشه ای جز یاد تو نیست،کشتی نجات و دستگیری محرمت دوباره به راه افتاده و ما در راه افتادگان در حسرت فراز عرشه حسینی شدن نگاه امید به عنایت تو داریم و پیوسته سلام پر طمع به پیشگاه تو و بزرگ یاران تو عرضه می داریم،باشد که علیک تو برکت جانمان شود؛اما رشته های نجات افکنده از سفینه تو اصحاب باوفای تواند،
سلام بر مسلم تنهای کوچه های بی وفای کوفه،سلام بر حبیب پیر رکاب اباعبدالله،سلام بر قاسم بن الحسن همان شیرین کام از حلاوت حسینی شدن،سلام بر فداییانی که بودند و ماندند و پیام وفاداری در رکاب ولی را به مدعیان ولایتمداری رساندند،
حسین جان سلام بر اسماعیل اربا اربا شده تو که سیراب از پیمانه محمدی بود و اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل که مناجاتی جدا بایدم با اباالفضل بر منی که کامم آشنا با مشت مشت آبهای غفلت و دنیا زدگی است که از سر بی وفایی به اربابم به کام رسانده ام و هیچ گاه او و خانواده کریمش را به مشک لبیکی وفادارانه مهمان نکرده ام؛کاش در کربلای آخرالزمانی روزهای زندگیم چنان دستگیریم نمایی که لحظه آخر،لبخند رضوان را بر لبان بهشتی ات تماشا کنم.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.
اى خدایى که فضل و کرمت بر خلق دایم است و دو دست عطا و بخششت به جانب بندگان دراز است اى صاحب بخششهاى بزرگ درود فرست بر محمد و آلش که در اصل خلقت و فطرت بهترین خلقند اى خداى بلند مرتبه در همین شب گناه ما را ببخش.
آبروی اهل دل از خاک پای مادر است// هر چه دارند این جماعت از دعای مادر است // آن بهشتی را که قرآن می کند توصیف آن// صاحب قرآن بگفتا زیر پای مادر است.......
...یک روز منزل آقای فاضل لنکرانی از استادان حوزه علمیه قم بودم یکی از فضلای مشهد هم آنجا بود؛ ایشان به نقل از یکی از دوستانشان تعریف می کردند ،در نجف اشرف خدمت #امام بودیم، صحبت از ایران به میان آمد، من گفتم : این چه فرمایش هایی است که در مورد بیرون کردن شاه از ایران می فرمایید؟! یک مستاجر را نمی شود بیرون کرد ،آن وقت شما می خواهید شاه مملکت را بیرون کنید؟ امام سکوت کردند ،من فکر کردم شاید عرض مرا نشنیده اند لذا سخنم را تکرار کردم، امام بر آشفتند و فرمودند : " فلانی چه می گویی؟! مگر #حضرت-بقیة-الله#امام-زمان صلوات الله علیه به من نستجیر بالله خلاف می فرماید؟ شاه باید برود".
@حسین ابراهیمیسلام حاجی درسته همه طلبه میبینن فرار میکنن ولی خداییش گاهی ما واسمون سوال پیش میاد شما نیستی میریم ار این شبهه مجتهدای دنبالر م یپرسیم گمراه میشیم بدتر... نمیشه یه کلاس بزارین اینا رو آموزش بدین..
«اين يادى است از رحمت پروردگار تو نسبت به بنده اش زكريا، هنگامى كه پروردگارش را به صورت آرام و آهسته خواند.»
مفسرین در ذیل این آیه آورده اند که اين خود دليلى است بر اينكه مستحب است دعا به صورت آهسته و آرام خوانده شود وبه اجابت نيز نزديك تر است.
و حدیثی از پیامبر نیز هست که می فرمایند:«خير الدعاء الخفيّ» يعنى بهترين دعاها دعاى سرى، آهسته و آرام است.(تفسير مجمع البيان، ج 3، ص 502 چاپ كتابخانه آيت الله مرعشى نجفى 1403)
و حضرت علامه طباطبايى دعاى بلند همراه با سر و صدا را نه تنها مطلوب و مفيد ندانسته بلكه آن را مخالف با ادب عبوديت مى دانند و به پرهيز از آن سفارش مى كنند.
اسماعيل بن همام از امام رضا(عليه السلام)نقل مى كند كه آن حضرت فرمود: «دَعْوَةُ الْعَبْدِ سِرّاً دَعْوَةً وَاحِدَةً تَعْدِلُ سَبْعِينَ دَعْوَةً عَلانِيَةً» يك دعاى سرّى بنده معادل هفتاد دعاى علنى است.(كافى ج 2، باب اخفاء الدعاء، ص 476)
البته باید گفت که خداوند از درون انسان آگاه است و این نیست که اگر انسان دعا را به زبان نیاورد خدا از حاجت او بی خبر میماند لکن در به زبان آوردن دعا مصالحی است ،به زبان آوردن دعا اولا این را میرساند که انسان در دعای خود به خدا امیدوار است و ثانیا به زبان آوردن دعا نشانه اصرار بر حاجت درونی است که به استجابت بسیار نزدیکتر است.
که در مورد به زبان آوردن حاجت از امام صادق علیه السلام نقل است كه فرمودند: «ان الله تبارك و تعالى یعلم ما یرید العبد اذا دعاه ولكن یحب ان یبث الیه الحوائج ; همانا خداوند تبارك و تعالى هر آنچه عبد در هنگام نیایش میخواهد را میداند، ولى دوست دارد كه حاجتها را به درگاهش شرح دهد.»
پس دعای آهسته و همراه با تضرع و خشوع ثواب بیشتری دارد و به زبان آوردن دعا مصلحت دارد؛ حالا شما ببینید اگر شما بخواهید چیزی را به زبان بیاورید اما آهسته ،این چگونه است التماس دعا.
می دونین بعضی وقت ها پیش میاد مثلا یک چیزی مثه آیه الکرسیو دارم می خونم، ولی فقط زبون می چرخه...خونده میشه، ولی توی ذهن...نمی دونم چطور بگم...مثه حرف زدن نیست...مثه اینه که بخوای کتاب بخونی...
مردی شیخ را گفت: شیخنا، هزاران سال پیش عرب دختران را زنده بگور می کرد، الان هم که حق رای و رانندگی به دختران نمی دهد که همانا زنده بگوری است! این اعراب که هنوز جاهل هستند، پس بگو اسلام چه سودی داشت؟ شیخ گفت:اسلام کاری کرد که پیرزن عجم گاو خود را بفروشد و خرج مکه کند، تا عرب از شترسواری و چادر نشینی به لامبورگینی و برج نشینی برسد
از جهل عرب.......
هرچند یک زمانی دید مردم دنیا به زن بد بود اما عرب دید مرد ایرانی رو بدتر کرد...
شاید از یک لحاظی که ربط به حضرت محمد داره و بحث عفت زن بود. مورد قبول منه...
اما ما هم مانند عرب ها عرب شدیم هر شخص سیاسی که میگه من اسلام رو میشناسم دروغ گفته
ببين مهدي منظورم رو نگرفتي ميگم عرب از جهلش زن رو از هر فعاليتي منع كرده شايد ... خب؟؟ عجم رو چه حسابي براي هر فعاليتش زن رو وارد عمل ميكنه ؟؟ ببين اگهي استخدامها به يك خانم ترجيحا مجرد.. روابط عمومي عالي.. ظاهري شيك .. يا تبليغات بازرگاني حتي تلويزيون خانمها با پوشش عربي در نهايت لوندي ميگه ي تخته ش كم ِ فرش ِ پاتريس.......
منم گفتم در طول تاریخ گفتیم زن باید عفت داشته باشه اما بعد ها دیدیم زن یک ابزار در طول تاریخ شناخته شد حال میخواد بیرون از منزل باشه و چه در منزل باشه ما زن رو برای ابزار شناختیم همین حتی اون آخوندی که ادعای مسلمانی داره زن را نشناخته...
حسین جان سر افکنده ام چون حر،مرا بپذیر و بر گناه فراوانم خرده مگیر،ای شاه قلوب که نامت نقش دلهاست،آنچه در دل سیاه من نور امید می تاباند و افسردگیم را به مشتاقی تبدیل می کند،قصه تو با غلام سیه روی است،آیا می شود؟ ،حسین جان تویی آن باب الهی که هیچ گاه بر بنده گنه کار بسته نیست و آن روی رحمت که هیچ گاه چشمه عنایتش دور از جان و دلهای خسته نیست.
12 سال و 10 ماه و 18 روز و 23 ساعت و 17 دقيقه قبلحسین جان،چرا حلاوت نامت را پیوسته نچشم که مرا توشه ای جز یاد تو نیست،کشتی نجات و دستگیری محرمت دوباره به راه افتاده و ما در راه افتادگان در حسرت فراز عرشه حسینی شدن نگاه امید به عنایت تو داریم و پیوسته سلام پر طمع به پیشگاه تو و بزرگ یاران تو عرضه می داریم،باشد که علیک تو برکت جانمان شود؛اما رشته های نجات افکنده از سفینه تو اصحاب باوفای تواند،
سلام بر مسلم تنهای کوچه های بی وفای کوفه،سلام بر حبیب پیر رکاب اباعبدالله،سلام بر قاسم بن الحسن همان شیرین کام از حلاوت حسینی شدن،سلام بر فداییانی که بودند و ماندند و پیام وفاداری در رکاب ولی را به مدعیان ولایتمداری رساندند،
حسین جان سلام بر اسماعیل اربا اربا شده تو که سیراب از پیمانه محمدی بود و اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل که مناجاتی جدا بایدم با اباالفضل بر منی که کامم آشنا با مشت مشت آبهای غفلت و دنیا زدگی است که از سر بی وفایی به اربابم به کام رسانده ام و هیچ گاه او و خانواده کریمش را به مشک لبیکی وفادارانه مهمان نکرده ام؛کاش در کربلای آخرالزمانی روزهای زندگیم چنان دستگیریم نمایی که لحظه آخر،لبخند رضوان را بر لبان بهشتی ات تماشا کنم.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.