حسین جان سر افکنده ام چون حر،مرا بپذیر و بر گناه فراوانم خرده مگیر،ای شاه قلوب که نامت نقش دلهاست،آنچه در دل سیاه من نور امید می تاباند و افسردگیم را به مشتاقی تبدیل می کند،قصه تو با غلام سیه روی است،آیا می شود؟ ،حسین جان تویی آن باب الهی که هیچ گاه بر بنده گنه کار بسته نیست و آن روی رحمت که هیچ گاه چشمه عنایتش دور از جان و دلهای خسته نیست.
حسین جان،چرا حلاوت نامت را پیوسته نچشم که مرا توشه ای جز یاد تو نیست،کشتی نجات و دستگیری محرمت دوباره به راه افتاده و ما در راه افتادگان در حسرت فراز عرشه حسینی شدن نگاه امید به عنایت تو داریم و پیوسته سلام پر طمع به پیشگاه تو و بزرگ یاران تو عرضه می داریم،باشد که علیک تو برکت جانمان شود؛اما رشته های نجات افکنده از سفینه تو اصحاب باوفای تواند،
سلام بر مسلم تنهای کوچه های بی وفای کوفه،سلام بر حبیب پیر رکاب اباعبدالله،سلام بر قاسم بن الحسن همان شیرین کام از حلاوت حسینی شدن،سلام بر فداییانی که بودند و ماندند و پیام وفاداری در رکاب ولی را به مدعیان ولایتمداری رساندند،
حسین جان سلام بر اسماعیل اربا اربا شده تو که سیراب از پیمانه محمدی بود و اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل که مناجاتی جدا بایدم با اباالفضل بر منی که کامم آشنا با مشت مشت آبهای غفلت و دنیا زدگی است که از سر بی وفایی به اربابم به کام رسانده ام و هیچ گاه او و خانواده کریمش را به مشک لبیکی وفادارانه مهمان نکرده ام؛کاش در کربلای آخرالزمانی روزهای زندگیم چنان دستگیریم نمایی که لحظه آخر،لبخند رضوان را بر لبان بهشتی ات تماشا کنم.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.
هدف بعثت در سه امر خلاصه شده است: یکی جنبه مقدماتی دارد و آن، تلاوت آیات الهی است که با تلاوت آن، جهان تازه ای پیش چشم جهانیان باز شد و مردم با حقایق زندگی آشنا شدند. دو قسمت دیگر؛ یعنی تهذیب و تزکیه نفس و تعلیم کتاب و حکمت، دو هدف بزرگ و نهایی را تشکیل می دهد. [1]
1. پیامبر اکرم(ص)
اِنَّما بُعثِتُ لِاُتَمَّمَ مَکارِمَ الأخلاقِ.[2]
من مبعوث شدم تا بزرگواری های اخلاقی را کامل کنم.
2. پیامبر اکرم(ص)
بُعثِتُ بِمَکارِمِ الأخلاقِ و مَحاسِنِها.[3]
من برای مکارم و نیکی های اخلاقی مبعوث شدم.
3. امام علی(ع)
...الی أن بَعَثَ اللهُ سبحانَهُ محمداً رَسولَ اللهِ لإنجازِ عِدَتِهِ و إتمامِ نُبُوَّتِهِ.[4]
...تا اینکه خداوند سبحان، محمد پیامبر خود را فرستاد تا وعده خویش را به انجام رساند و سلسله نبوتش را کامل کند.
4. امام مهدی(عج)
إن اللهَ بَعَثَ مُحَمَّداً رحمةً لِلعالَمین و تَمَّمَ بِهِ نِعمَتُه.[5]
خداوند، محمد را برانگیخت تا رحمتی برای جهانیان باشد و نعمت خود را تمام کند.
5. امام علی(ع)
خداوند او را در زمانی فرستاد که روزگاری بود پیامبری برانگیخته نشده بود. مردم در خوابی طولانی به سر می بردند. فتنه ها بالا گرفته و کارها پریشان شده بود. آتش جنگ ها شعله می کشید، دنیا بی فروغ و پر از مکر و فریب گشته، برگ های درخت زندگی به زردی گراییده و از به بار نشستن آن قطع امید شده بود.[6]
6. پیامبر اکرم(ص)
بُعِثتُ بِالحَنفیَّةِ السَمَحةِ السَّهلَةِ.[7]
من بر اساس آیین پاک ابراهیم(ع) که سهل و آسان است، مبعوث گردیده ام.
7. پیامبر اکرم(ص)
اِنَّ اللهَ اَرسَلِنی مُبَلَّغاً و لم یُرسِلَنی مُتَعَنِّتاً.
خداوند مرا برای تبلیغ و پیام رسانی فرستاده، نه برای سرزنش و تحمیل و مشقت آفرینی.[8]
[1]. عبدالرحیم گواهی، کوثر: برداشت هایی از قرآن کریم، تهران، آفتاب توسعه، 1381، ج 2، ص 669.
امام سجّاد عليهالسلام :
هركه مؤمن تشنهاى را آب دهد خداوند او را از شراب سر به مُهر بهشتى بنوشاند .
الكافي : 2 / 201 / 5
منتخب ميزان الحكمة : 274
عنه عليهالسلام :
إنّ أوَّلَ ما يُبدَأُ بهِ يَومَ القِيامَةِ صَدَقةُ الماءِ .
امام باقر عليهالسلام :
نخستين چيزى كه در روز قيامت به آن رسيدگى مىشود (ثواب) صدقه آب (دادن به تشنه) است .
بحار الأنوار : 96 / 173 / 13
منتخب ميزان الحكمة : 274
الإمامُ الصّادقُ عليهالسلام :
أفضَلُ الصَّدقَةِ إبرادُ الكَبِدِ الحَرّى ، ومَن سَقى كَبِدا حَرّى مِن بَهيمَةٍ أو غَيرِها أظَلَّهُ اللّهُ عز و جل يَومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّهُ .
امام صادق عليهالسلام :
بـهترين صـدقه خـنك كردن جگر تفتيده است . هركه جگر تفتيده حيوانى يا جز آن را سيراب كند خداوند عز و جل او را ، در آن روزى كه هيچ سايهاى جز سايه او نيست ، سايه دهد .
در كشف الغمه و غاية المرام روايت شده كه روزى رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)نماز صبح را با اصحاب خواند سپس رو به جانب اصحاب كرده و فرمود: من ديشب عمويم حمزه و جعفر بن ابيطالب را در خواب ديدم كه مشغول خوردن انگور و خرما بودند نزديك آنها رفتم و پرسيدم شما چه عملى را در آنجا بهترين عمل يافتيد؟ گفتند: پدران و مادران ما فداى شما بهترين اعمال در اينجا سه چيز است: 1ـ صلوات فرستادن بر شما. 2ـ آب دادن به تشنگان. 3ـ محبت على بن ابيطالب(عليه السلام).
مصادف كه يكى از ياران #امام-صادق (عليه السلام) است نقل مى كند كه با امام صادق به مكه مى رفتيم پس گذشتيم بر مردى كه در زير درختى افتاده بود. حضرت فرمود: بيا برويم به سوى اين مرد شايد بر اثر #تشنگى اين چنين بى حال افتاده است رفتيم ديديم مردى مسيحى است پس حضرت از او پرسيد تشنه هستى؟ جواب داد بلى. امام(عليه السلام) فرمود: پياده شو و او را سيراب كن، من پياده شدم و او را سيراب كرده سوار شدم و با حضرت به راه افتادم. آنگاه به حضرت عرض كردم اين مرد مسيحى بود آيا مى شود به مسيحى آب داد؟ حضرت فرمود بلى هرگاه چنين ديديد كه شخصى #و-لو-كافر در حالى قرار گرفته كه كسى نيست و او هم دسترسى به آب ندارد و تشنه است بايد او را #سيراب كنيد.
شهادت مهر تایید خدای رحیم بر پرونده بندگان خاص خود است؛ شهادت ضلعی از مختصات انسان کامل است؛عشق به شهادت خبر از خیلی چیز ها می دهد؛
عشق به شهادت خبر از رابطه ای عمیق با مبدا عالم می دهد، آنگاه که دور افتاده ای از اصل، روزگار وصل خویش را می جوید؛
عشق به شهادت نسیمی است که از گلستان محبت و دلدادگی حضرت اباعبد الله علیه السلام می وزد و بویش گرمای این محبت را در دل عشاق شعله ور تر می نماید.
جوانان پاک این مرز و بوم ؛همان ها که الفبای عشق و دلدادگی را از کودکی آموخته اند، همان ها که خدای رحمان و رحیم در شب های قدر به العفو العفو گفتن های آنان پیش ملائکه اش مباهات می کند، همان ها که پروانه وار گرد شمع نورانی ولایت فقیه می گردند و ذکر لبشان دعای برای ظهور منتقم آل محمد است آشنای دیرینه شهادنتد.
لبخند آن معشوق حقیقی و آن فرشته پرور و زیبایی گستر چیزی نیست که قلب های قفل انسان های مادی راهی به درک آن داشته باشد و همین لبخند است که جوان پاک و ملکوتی و مطلق گرای ایران زمین را مست می نماید و شهادت یعنی فهم اینهمه زیبایی.
چرا وقتی شهادت یکی از امامان معصوم هست..مثلا امروز که شهادت امام موسی کاظم (ع)هست ..بعضی از مداحان و روحانیون به جای اینکه از مظلومیت آن امام در مجالس روضه حرف بزنن از مظلومیت های امام حسین (ع)و یارانش روضه میخوانند..متوجه این جمله هستم که کُلُ یوم عاشورا و کُلُ ارضا" کربلا...اما به نظرم منطقیه که در روز شهادت یکی از امامان از همان امام روضه خوانده شود..اینجور به نظر میاد که بعضی از مداحان میخوان با گفتن مظلومیتای امام حسین(ع) فقط اشک مردم رو دربیارن و این کار درستی نیست امام حسین(ع) رو روزی به صد بار تو مجالسشون میکشن فقط برای دراوردن اشک مردم...البته بعضی از مداحان هستن که تعدادشون کمم نیست..
سوالم اینه که این کار به نظرتون درسته و چرا بعضیا واقعا این کارو انجام میدن ؟؟
سلام...
مطلبتون تقریبا صحیحه...
باید روزی که مثلا روز شهادت امام کاظم علیه السلام است از مناقب و فضایل ایشان و مصیبت های ایشان گفته شود.....
اما در باب امام حسین علیه السلام یکی از بزرگان می فرمایند این اشک از روی تامل و فکر است که ارزش دارد و نه هر اشکی و سخنرانی ای رو از مقام معظم رهبری در جمع مداحان می دیدم که تقریبا همین مطلب رو به اونها گوشزد می کردند و می فرمودند که اشک گرفتن از مخاطب به هر شکلی این صحیح نیست ،کاری که متاسفانه بعضی از کسانی که معرفت واقعی به اهل بیت و هنر روضه خواندن ندارند انجام میدن.....موفق باشید.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «خانه ای که در آن دخترانی وجود داشته باشند، هر روز دوازده برکت از آسمان بر آن خانه نازل می شود و رفت و آمد ملائکه از آن خانه قطع نمی شود و برای پدر در هر شب و روز، عبادت یک سال را می نویسند.»
چهل حدیث از امام موسی کاظم (علیه السلام) ... كُلَّما أحدَثَ النّاس مِنَ الذُّنُوبِ ما لَم یَكُونُوا یَعمَلُون، أحدَثَ اللهُ لَهُم مِن البَلاءِ مَا لَم یَكُونُوا یَعِدُّون
هرگاه مردم گناهان تازه ای که نمی كردند انجام دهند، خداوند بلاهایی تازه به آن ها دهد كه به حساب نمی آوردند.
قابل توجه دوستان محترم #دنبالری و خواهر و برادر های #مجازی،خیلی از رفقا میخوان بدونن این #رابطه ای که تو این سایت با هم دارن شرعا جایزِ یا نه؟ جدا از اینکه بسیاری رو مطئنم که نیت بدی از این ارتباط ندارن ...البته اگر از بحث #پنبه و #آتیش و یا آن #سرسره ای که اگر از بالا خودت را رها کنی دیگر نرفتن ادامه راه بسیار مشکل می شود بگذریم حکم کلی آن است که اگر عملی مقدمه گناه باشد یا حتی خوف افتادن به گناه در آن باشد مطمئنا حرام است...ان شاالله خدا همتون رو در مسیر خودش یاری کنه...
داداش من .ما بچه های لب مرزی خیلی درد داریم.خفه شدیم از بس که صدامونو خفه کردن از بین 100 تحصیل کرده شاید 10تا فکر موندن توسرشون باشه....مردیم از بس دوستای تحصیل کرده مونو بردن و تامین مالی کردن که دیگه اینجا نیان.خیلی کم پیدا میشه کسی منفعت شخصی شو فدای موندن تو ایران کنه....میدونید چی میخوام بگم....
............................یه سوال از همه................................آیا خطاب زدن به دختران در دنبالر گناهه؟......................................همه نظرشون رو بگن
ببخشید یه خانومی تو پست خصوصی و بعضی از رفقا تو پست عمومی داشتن از بنده سوال میپرسیدن.....البته ببینید مطمئنا برادر انسان یک حدی از محرمیت را داراست که مطمئنا دیگران آنرا دارا نیستند...کلا حدود محرم و نامحرمی اگر حفظ نشود در خیلی از موارد رابطه به همین سلام و علیک ختم نمیشه،اینجور رابطه ها مثل یک سرسره ای است که تا یک حدی که درش پیش رفتی دیگه بقیش دست خودت نیست.
حسین جان سر افکنده ام چون حر،مرا بپذیر و بر گناه فراوانم خرده مگیر،ای شاه قلوب که نامت نقش دلهاست،آنچه در دل سیاه من نور امید می تاباند و افسردگیم را به مشتاقی تبدیل می کند،قصه تو با غلام سیه روی است،آیا می شود؟ ،حسین جان تویی آن باب الهی که هیچ گاه بر بنده گنه کار بسته نیست و آن روی رحمت که هیچ گاه چشمه عنایتش دور از جان و دلهای خسته نیست.
12 سال و 10 ماه و 18 روز و 23 ساعت و 16 دقيقه قبلحسین جان،چرا حلاوت نامت را پیوسته نچشم که مرا توشه ای جز یاد تو نیست،کشتی نجات و دستگیری محرمت دوباره به راه افتاده و ما در راه افتادگان در حسرت فراز عرشه حسینی شدن نگاه امید به عنایت تو داریم و پیوسته سلام پر طمع به پیشگاه تو و بزرگ یاران تو عرضه می داریم،باشد که علیک تو برکت جانمان شود؛اما رشته های نجات افکنده از سفینه تو اصحاب باوفای تواند،
سلام بر مسلم تنهای کوچه های بی وفای کوفه،سلام بر حبیب پیر رکاب اباعبدالله،سلام بر قاسم بن الحسن همان شیرین کام از حلاوت حسینی شدن،سلام بر فداییانی که بودند و ماندند و پیام وفاداری در رکاب ولی را به مدعیان ولایتمداری رساندند،
حسین جان سلام بر اسماعیل اربا اربا شده تو که سیراب از پیمانه محمدی بود و اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل که مناجاتی جدا بایدم با اباالفضل بر منی که کامم آشنا با مشت مشت آبهای غفلت و دنیا زدگی است که از سر بی وفایی به اربابم به کام رسانده ام و هیچ گاه او و خانواده کریمش را به مشک لبیکی وفادارانه مهمان نکرده ام؛کاش در کربلای آخرالزمانی روزهای زندگیم چنان دستگیریم نمایی که لحظه آخر،لبخند رضوان را بر لبان بهشتی ات تماشا کنم.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.