دل فدای او شد و جان نیز هم




اینکه می گویند آن خوشتر ز حسن


یار ما این دارد و آن نیز هم




یاد باد آن کوبه قصد خون ما

عهد را بشکست و پیمان نیز هم




دوستان در پرده می گویم سخن


گفته خواهد شد به دستان نیز هم




چو سر آمد دولت شبهای وصل


بگذرد ایام هجران نیزهم




هر دو عالم یک فروغ روی اوست

گفتمت پیدا و پنهان نیز هم




اعتمادی نیست بر کار جهان

بلکه بر گردون گردان نیز هم




عاشق از قاضی نترسد می بیار

بلکه از یرغوی دیوان نیز هم




محتسب داند که حافظ عاشق است

وآصف ملک سلیمان نیز هم

سلام

من که با هر داغ پیدا ساختم
سوختم از داغ نا پیدای دل
همچو موجم یک نفس آرام نیست
بسکه طوفان زا بود دریای دل
دل اگر از من گریزد وای من
غم اگر از دل گریزد وای دل
ما ز رسوایی بلند آوازه ایم
نامور شد هر که شد رسوای دل
خانه مور است و منزلگاه بوم
آسمان با همت والای دل
گنج منعم خرمن سیم و زر است
گنج عاشق گوهر یکتای دل
در میان اشک نومیدی رهی
خندم از امیدواریهای دل

سلام خوش اومدی