انـدوه که از حــد بگــذرد
جايش را ميدهد به يک بياعتنايي مـزمـن !
ديـــگـر مـهـم نـيـســت :
بــــــــــودن يا نـبـــــــــودن ؛ دوست داشـتــن يا نـداشـتـــن ...
... آنـچه اهـمـيـت دارد
کــــشــــداري رخـوتـنـاک حسي است
که ديگر تـو را به واکـنـش نميکـشانــــد !
و در آن لحــظه در ســکوت
فقــط نــگاه میکنـی و نــگاه میکنـی و نـــگاه