سلام دوست عزیز خوبی راستی من یه چت روم دارم خوشحال میشم سر بزنی تو گو گل بنویس نیما چت www.nimachat.ir

آره روزي 3 بار مي زنم

اين مثنوي حديث پريشاني منست
بشنو که سوگنامه ي ويراني منست
امشب نه اين که شام غريبان گرفته ام
بلکه به يمن آمدنت جان گرفته ام
گفتي غزل بگو غزلم!شور و حال مرد
بعد از تو حس شعر فنا شد ، خيال مرد
گفتم مرو که تيره شود زندگانيم
با رفتنت به خاک سيه مي نشانيم
گفتي زمين مجال رسيدن نمي دهد
بر چشم باز فرصت ديدن نمي دهد
وقتي نقاب محور يکرنگ بودن است
معيار مهرورزيمان سنگ بودن است
ديگر چه جاي دلخوشي و عشقبازي است
اصلا کدام احمق از اين عشق راضي است؟
اين عشق نيست فاجعه ي قرن آهن است
من بودني که عاقبتش نيست بودن است
حالا به حرفهاي غريبت رسيده ام
فهميده ام که خوب تو را بد شنيده ام
حق با تو بود از غم غربت شکسته ام
بگذار صادقانه بگويم که خسته ام
بيزارم از تمام رفيقان نا رفيق
اينها چقدر فاصله دارند تا رفيق
من را به ابتذال نبودن کشانده اند
روح مرا به مسند پوچي نشانده اند
تا اين برادران رياکار زنده اند
اين گرگ سيرتان جفاکار زنده اند
يعقوب درد مي کشد و کور مي شود
يوسف هميشه وصله ي ناجور مي شود
اين جا نقاب شير به کفتار مي زنند
منصور را هر آينه بر دار مي زنند
اين جا کسي براي کسي کس نمي شود
حتي عقاب در خور کرکس نمي شود

نوشتم این ، شب ِ شعرم
تو هم آیی در این خانه
به یاد آمدن ، چه شبهایی سحر کردم
همه خرم در این فکرم
دل تنگت چه ها گوید ؟
یکی کلمه نوشتی " تو "
من اینسو ، جمله بال و پر گردم
چه پروازی که من کردم
شب تارم ، سحر کردم
تو خود رفتی
خواهی که ، من برگردم
به صبح تا شب تارم
نشسته بر در شهرم
در این شهر همه موجیم
امدن ، رفتن ، همه ، موجیم
دعای دل همه این است
در آن دنیای بی من
ثبات فکرت آموزی
همه تلخ و همه شیرین
به پایش ماندن آموزی
کجا بودی نمی دانم
همین دانم ، که من بودم
غم عالم ، نشسته بر دل وجانم
کنون آیی بدون من
از این شهر هم گذر کردی
مرا آهم بدر کردی
چه میشد ، تو هم مثلم
نوشتن نامه ای آموز
زنم بر دفترم آن را
کنم شادش روانم را

شما پستی گذاشتید بنده هم نظری دادم به جای ادامه صحبت دور می زنید و افکارم را معیوب می خوانید . به تعداد افراد روی زمین فکر در مغزها نهفته است و قرار نیست همدیگر را تخریب یا سرکوب کنیم . شما هم به پستهای من ایراد بگیرید و نظر بدهید .