6607
خدایا …!
آسمانت متری چند....؟
زمینت دیگربوی زندگی نمیدهد…
6607
ﺁﺩﻡ ﻫـــﺎﯼ ﮐﻨــــﺎﺭﻡ ﻣﺜﻞ ﺟُــــﻤﻌﻪ ﻣﯽ ﻣــــــﺎﻧﻨﺪ ﻣﻌﻠــــــــﻮﻡ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ “ﻓــــــﺮﺩ” ﻫﺴﺘــــﻨﺪ ﯾﺎ ” ﺯﻭﺝ” … ﭘُــــﺮ ﺍﺯ ﺍﺑـــــﻬﺎﻣﻨﺪ…
6607
دوستی ها کمرنگ ، بی کسی ها پیداست / راست گفتی سهراب ، آدم اینجا تنهاست .
6607
دیگر پیامهایت نمی رسند ، سیم بانان را خبر کن ، شاید کاجی افتاده باشد !
6607
نزدیکی در فاصله نیست ، در اندیشه است و تو اکنون مهمان اندیشه ی منی .
6607
یکى بود،یکى…. من میروم قصه باید آغاز شود….
6607
برایم دعا کن ! اجابتش مهم نیست ! نیاز من آرامشی است که بدانم تو به یاد منی .
6607
گمم نکن … در گوشه ای از حافظه ات می نشینم آرام … فقط بگذار بمانم …
6607
نه .. نه! گریه نمی کنم .... یک چیزی رفته توی چشمم! ....به گمانم یک خاطره است…
6607
با همه بوده است ، عجب هرزه ایست … این تنهایی.....!
6607
جانمازم شاهدى بر دل شکستن هاى اوست.... بغض هایم ادعایم را گواهى میکند
6607
همنشین خوب ، بهتر از تنهایی است و تنهایی بهتر از همنشین بد . . . (پیامبر اکرم ص)
6607
هوای خانه چی دلگیر می شود گاهی........ دلم از این زمانه سیر می شود گاهی......
6607
هرکس جای من بود ، می برید ، اما من هنوز می دوزم ، چشم امید به راه .....