ﬡᖲᗩᖇᗩ
گردنم درد می کند از بس همه چیز را گردن من انداختی دوست نداشتنت را خیانتت را بی توجهی هایت را بهانه گیری هایت را و در آخر رفتنت را !
ﬡᖲᗩᖇᗩ
کاش میدانستی من سکوتم…حرف است خنده هایم…حرف است حرف هایم…حرف است
ﬡᖲᗩᖇᗩ
گاه مے ـاندیشمـ خــَبر مَرگ مَرا با تو چه کــَس مے ـگوید ؟
ﬡᖲᗩᖇᗩ
عشقتـــ رآ پنهآטּ میڪنـے ڪـہ مرכآنگیتـــ פֿـכشـہ כـار نَشـوכ ! اَפֿـمـ میڪنـے ڪــــہ مهربآنیَتـــ رآ پنهـــــآטּ ڪنے ! مَـرآ " شُمــآ " פֿـَطآبـــ میڪُنے ڪِـہ هَوآیے نشَومـ ! اَمـآ نمــیـכانـے !نمـیــכانے ڪـــہ چقَـכر ایــטּ هـآ بـہ تــ♥ــو مـے آینـכ ! و مـَـ♥ــטּ כیــوانـہ تـَر میشوَمـ
ﬡᖲᗩᖇᗩ
همیشـــــه کــــه نـــه ؛ امــــا گاهـــی میـــان بـــودن و خــواستـــن فــاصلــه می افتـــد!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
میان این جمجمه های سرد و خاموش که نگاهشان میان حیرت و هراس سرگردان است ... واین ثانیه هاییکه گذشتنشان را ابایی نیست ، خواب کن مرا !