به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

[!] الهه یه راست تو حلقم کله کامنتت

چه مقنعه اشم خوشگله
یکی ازش بپرسه از کجا خریده

رضا خيالت راحت حيونا با ميكروبا دوستن نمي خورنشون

مولوی

نمیتونی داشته باشی چون که ریشه خلاقیتت خشکیده

بازززززززززززززززززززم لیلا بچه کرد