به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

محل نشستن تمام دلگرفته ها خوب جایی رفتی

ترکی بلدی؟

خدا رحمتش کنه

خو بیا محلمون

بخاطر نامردایی که خواسته یا نا خواسته تو این 25 سال کردم ... ولی خواسته نبوده به خدا نا خواسته بوده ... به خاطر همشون منُ ببخش ... دستم به خیلیاشون نمیرسه که حلالیت بطلبم تو از همه دمِ دست تر بودی گفتم به تو بگم که #ببخش

[لینک]

برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست
گویی همه خوابند ، کسی را به کسی نیست

آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک
جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست

این قافله از قافله سالار خراب است
اینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیست

تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش
دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست

من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما
آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست

آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است
حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست

امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست
فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

در عشق خوشا مرگ که این بودن ناب است
وقتی همه ی بودن ما جز هوسی نیست

تو تاکسی اینُ گذاشت یارو گفتم یا نیگه دار پیاده شم یا عوضش کن

سمون سنگی شده
خدا انگار خوابیده
انگار از اون بالاها
گریه هامو ندیده

یادتو هرجا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش میزنه