به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

حسن آذری
اینم وبلاگش سر بزنید
[لینک]

se charta maghzesham nigah dashtam vase to!!!

حال الان تو همین ساعت همین لحظه من گشنمه رضامون یالا خوراکیا که اینا واست آوردن بیار . . .

گلپری رو که اگه بگیرنش تو جورابشم خوراکی پیدا میکنن . . .

چشم .. حتما

هعـــی روزگار یه روزی جوونامون خون میدادن واسه مملکت ( چ ربطی داشت حالا ؟)

چه لطیف