به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

روزگاره دیگه

امروز بعد سال تحویل اولین نفری بود که بهم زنگ زد و گفت رضا تا عمر دارم موقع تحویل سال یاد اون روز میفتم

آهنگ پروفایل منم اینه ..

اما هرسال ي هيجاني داشت سال تحويل ولي امسال خيلي بي روح بود

بدبختیمونم همینه که دیر رفتیم خدمت بچه مچه شدن ارشدمون!

نه رضامون دارم طرح میریزم که کلا بشه فقط سینمای خانگی موندگاریش بهتره و مطمئن تر

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار
ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار
نکته‌ای روح فزا از دهن دوست بگو
نامه‌ای خوش خبر از عالم اسرار بیار
تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام
شمه‌ای از نفحات نفس یار بیار
به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز
بی غباری که پدید آید از اغیار بیار
گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب
بهر آسایش این دیده خونبار بیار
دل دیوانه بزنجیر نمی آید باز
حلقه یی از خمِ آن طرّه طرار بیار
خامی و ساده دلی شیوه جانبازان نیست
خبری از بر آن دلبر عیار بیار
شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار
کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست
عشوه‌ای زان لب شیرین شکربار بیار
روزگاریست که دل چهره مقصود ندید
ساقیا آن قدح آینه کردار بیار
دلق حافظ به چه ارزد به می‌اش رنگین کن
وان گهش مست و خراب از سر بازار بیار

پس دیدی میشه و نیازی به باورکردن و معجزه و تعجب نیست ؟/