به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

هنوزم بعضی وقا به یاد اون دوران اینکارُ میکنم

من یه راهیی بهت یاد میدم خونه نفهمن

آره رضا از اول کی یه دختر جووون بود بود تا الان که مادر 4 فرزنده

چه من خود را بیازارم چه تو خود را بیازاری

بیوتیفول ما 9 ماه پست رو چند روزه حذف کردیم خصوصی که چیزی نیست

لطفعلی خانم کی میاد
روح و روانم کی میاد

شب پُر از قطره های الماس است

رابرت دنیرو
راننده تاکسی

از صفحه [!]بوک گلشیفته فراهانی

رضا سال جديد شد اين پروفايل تو جديد نشد هاااا

خب اسمتونُ نمیدونم حدس زدیدم