به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

برید خونتون هر کاری خاستید کنید خب

وااای ک ِ مـرسی زیـادتـا آقـا رضـا

شـادیـهـات جـبـران کـنـم

کمی تا قسمتی ابری

من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما
آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست
آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است
حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست
امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست
فردا که بیایی به سراغم خبری نیست

سنکا

دولتی که با سیب زمینی شروع بشه , یقینا با به گریه انداختن مردم توسط پیاز تموم میشه !

قدرتمند اونیه که در اوج قدرت؛ مهربانی کنه(چی گفتم اصن)

به هر شاخی دلی سامون گرفته
دل من در تنم بی تابه امشب