به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

واه واه واه

ادامه داد که روزگار گذشت و ازدواج کردم و تو طبقه سوم یه آپارتمان خونه خریدم اولین بچه م به دنیا اومد..یه شب که عیال قهر کرده بود و رفته بود خونه باباش و بچه رم نبرده بود بچه خرابکاری کرد و من با هزار بدبختی تمیزش کردم و با هزار مصیبت بچه رو خوابوندمُ و بعدش رفتم لب پنجره یه نخ سیگار بکشم که دیدم 4 تا جوون از تو کوچه رد میشن و دارن منُ نگاه میکنمیگه بهشون گفتم عیال قهر کرده رفته خونه باباش منم تازه پوشاک بچه رو عوض کردم

مملکته داریم!

اَلا ای همنشینِ دل که یارانت برفت از یاد
مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

آره رضا.

شبنامه داره...

استانبولیسم و تهرانسیم ..چراغ قرمز خطر و اخطارشون خیلی وقته روشن شده..هنوز مسئولین به فکر نیستن ..بررسی جامعه شناختی میخاد این مسئله ..و این بابت برنامه ریزی غیر اصولی توی توزیع نادرست منایع انسانی و اجتماعی بین شهر های این دو کشوره ..هندوستان هم وضع به همین اوصافه..

باز دست تو رو شد
که گرگ هستی و باید فرار را ....
به جای دورتری از حیاط،از خانه
کنار جاده ی فرعی قرار را ....
بدون هرچه اضافی ست، پیش هر اتوبوس
بایستیم و با هم سوار را ....
درون صندلی سفت، پشت شیشه مات
دچار دلهره ها انتظار را ....
به ناکجا برسیم از کجا ادامه دهیم
در ایستگاه سر شب قطار را ....

با چشم های بسته تا ته جهان سفریدن
با گونه های خیس از شیطنتت خندیدن
از تو به كوی كسی كه بوی كفن میداد
جهان لیلی بود و جنسیتش رو نفهمیدن

دوتا بدون بلیط و بدون مقصد که
میان هدفون قرضی نوار را ....
دوباره شهر پر از رفت و آمد و آدم
کنار مترو تصویر غار را ....
پیاده از اتوبان شلوغ رد بشویم
جلوی خط چین ها ،اختیار را ....
درون ساندویچی پشت میز خورده شویم
و بعد یکجا شام و ناهار را ....
شب است هر دو به یک خواب خوب محتاجیم
که زیر پل بغل هم فشار را ....
که بی خیال تمام اضافه ها، تنها
مدام زندگی خنده دار را ....
یواش می زنی از پشت سر به من دستی
که گرگ هستی و باید چه کار را ....

اینو توی شاهرود زیاد میگن . . . خلاصه اومدی توی شهر ما مواظب باش کسی بهت نزنه . . .

زنه نیست

میدونستی بابت اینکه میگذره چقد باید شاکر باشیم