به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

کاش میشد

شرمنده بین راه پیاده نمیکنه باید تا اخرش بری
بعدش نمرات تو جمع میکنن ببین چیکاره بودی

دخدرت منو یاد #فیلیکس_کینگ قصه های جزیره میندازه

سید مهدی موسوی

??

لیوان بعدی قرص های حل شده در سَم
باور بکن از هیچ چیز دیگر نمی ترسم

پشت سیاهی های دنیامان سیاهی بود
معشوقه ام بودی و هستی و... نخواهی بود