به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

نه عاشق من بود و مرا عاشق کرد
نه آینه شد... و پای هیچم دق کرد
تنها شب نصفه کاره ی مردی بود
در زیر پتوی نازکی هق هق کرد

چه بد کرداری ای چرخ

ایشالا که همیشه بیاد و بره / چیزی که ما همه جا گفتیم اینه که رضا رو دوسش داریم حالا دیگه خود دانی ...

دم شما در حد دمای ذوبِ تنگستن گرم باشه رفیق
مرسی که حواست هست

لنا؟!!!!!!اسمت #علامه_دِهَر بود من خبر نداشتم؟؟؟

اما اتاق گوشه ندارد که
تُف میکند تفاله جانش را

در کل قربون آی کیوت برم من

حسرت نَبرم به خوابِ آن مرداب
کارام درون دشت شب خفته ست
دریایم و نیست باکم از طوفان
دریا همه عمر خوابش آشفته ست

آنک یکی از آئینه ها باش

آئینه هر چه دید زود فراموش می کند

دلم #دریا شد و دادم به دستت
مکش #دریا به خون پروا کن ای #دوست

نیچه

بازم این اومد

آرتور شوپنهاور