به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

تو حذف کنی که من سر به کوه و بیابون میزارمُ دیگه هم برنمیدارم

شب پُر از قطره های الماس است

رابرت دنیرو
راننده تاکسی

رضا سال جديد شد اين پروفايل تو جديد نشد هاااا

ایشالا که همیشه بیاد و بره / چیزی که ما همه جا گفتیم اینه که رضا رو دوسش داریم حالا دیگه خود دانی ...

دم شما در حد دمای ذوبِ تنگستن گرم باشه رفیق
مرسی که حواست هست

اما اتاق گوشه ندارد که
تُف میکند تفاله جانش را

من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما
آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست
آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است
حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست
امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست
فردا که بیایی به سراغم خبری نیست