گاهی وقت ها آدم فکر می کند روزگار ؛روزگار خوبی است .روزگار, خوش یمنی است و روزها ..به این خوشی و خوشی خواهد بود .

گاهی وقت ها آدم آز بس که خودش ؛ ساده و بی پیرایه می بیند خیلی چیزها را و پرده بر عیب ها می کشد ..فکر می کند همه پرده دارن و حرمت پرده و پرده ها را می دانند.از بس لنگ روزگار را نمی بینی ..فکر می کنی لنگی در کار نیست و این جاست که اسیر خواستن می شوی و شیفتگی پیشه می کنی و می تازی ته, ته, راه . خیلی وقت ها وقتی کنار " تاری" ؛ به صدای هر سیمش خاطره ای می پیچد در ضمیرت و هر چقدر این سیم را بیشتر می زنی ..بیشتر می روی ته ته سیم. فکر می کنم باید خیلی چیزهارا دوباره دید.چشم ها را باید ...باز هم گشود و پلک ها را ..کنار زد .

دوست داشتن ...خیلی قشنگه .

خیلی چیزهارو می شود دوست داشت .

می شود از خیلی چیزها حس گرفت و به بودنشان نازید .

من به یک حس خوب می نازم .به یه نازیه ناز. به چیزی که وقتی دارمش ...آرامش می آد سراغم .

شده بینی تان را آرام بکشید به بینی و خواب تان بگیرد ؟ خلسه ای بی نظیر بیاد سراغتان ؟یا دستتان حس کند روی یک موج نرم و روان ...جاریست ؟

گاهی وقت ها وقتی به آدم می گویند دیوانه ...آدم خیلی خوشش می آید ؛

خیلی .

#آواتار و #پروفایلت مبارک باشه

یک سری آدم هایی هستند که آدمن ولی مزاحمن . برای خودشان به قول خودشان کسی هستند ولی برای من مزاحمن .ماشین و زیبایی و حتی قلمی هم دارند اما ...باز هم برای من مزاحم هستن.این آدم ها ... هر روز یادداشت می گذارن تو باده .حرف های خاص می زنند .. بینشان یک سری آدم های معقولی هم هستند .

دلم یک چیزهایی را امشب می خواست .

یک چیزهای خوب که اگر بودند؛ خیلی خوب بود .

مثل داشتن یک نفس .نه هم نفس ها ...یک نفس که معنیش و مقامش خیلی بیشتر از هم نفسه.

وقتی هم نفس باشه کنارت ..یعنی این که تو خودت هم میتونی نفس بکشی اما وقتی یک نفس باشه کنارت ..یعنی اینکه نباشه ..

گاهی عوعو سگی از دورررر.... خواب می آورد عجیب....

ومن یاد شب های دهکده می افتم ...

با سگ ها

و عوعوهایشان

و نور مهتاب ...روی کوچه های ده

و دری چوبی ... که آرام بسته می شود

و کسی ..کلون در را می آویزد

و خواب ...

شب را در برمی گیرد .

و خواب ....

می خوابد .

شب ...

خالی از همه چیز و پر از هر چیزی است .

تاریکی آن ...از سیاهی روز .... زیباتر است .

خیا بان هایی پر از چراغ و سایه هایی آویخته از برگ درخت .. روی چمن .

من مست شبی هستم که زمینش برکه ای و آسمان شبش .. ماهی

باشد .

بودن ...در عین دوری ؛ اما کیپ هم ...چون ماه و برکه .

این دو ..در عین آن قدرررر دور بودن ؛ معنی هم هستند .

در بر هم هستند ...تنگه تنگ

و زیبایی هم را کامل می کنند .

ماه ...وقتی در دل برکه می افتد ... برکه زیباتر می شود و ماه سفیدتر و

قشنگ تر .

هر وقت برکه از دلتنگی هایش می گوید ؛ماه در دل آن ..می لرزد و آب برکه

می لرزد ...

حس هایش موج می زند و ماه را در بر می گیرد.

باید قصه آدم ها ... حکایت برکه وماه باشد .

دور از هم ..در دل هم .

حکایت دوست داشتن و لرزیدن .

حکایت این همه دوری .... آن همه نزدیکی در دل آسمان و آغوش آب .

دنیای اطراف من وتو ..

پر است از این نشانه های آشکار

که نمی بینیم .