وقتی که چشمت تنهای تنها تو بستر اشک خوابش نمی برد

من با تو بودم اما ندیدی



وقتی خیالت پروانه می شد تا شعله میرفت اما نمی موند



من با تو بودم اما ندیدی



شبی که در قفس وا بود وتو می تونستی بری و آبی بشی



دست کم تا لب تاریکی بیای....... مثل یه حادثه آفتابی بشی



موندی وحتی رو اسم پرواز هم خط کشیدی



برای رفتن



من با تو بودم اما ندیدی



وقتی که چشمات غیر از نگاهت آیینه هم داشت



وقتی نگاهت تا بی نهایت یه لحظه کم داشت



چشم انتظار اون لحظه بودم



آیینه دار اون لحظه بودم



اما ندیدی...............



من با تو بودم اما ندیدی

بای

خوب کاری کردی عزیزم...توکل به خدا...واقعا لیاقتت نداشت...خیلی دلم میخواد یه سری حرفا بهش بزنم...