Shahdad
تلنگر کوچکی است بــــــــــــاران وقتی فراموش می کنیم آسمان کجاست !
Shahdad
* * *اینجا در دنیای من گرگ ها هم افسردگی مفرط گرفته اند* *دیگر گوسفند نمی درند* *به نی چوپان دل می سپارند و گریه می کنند…
Shahdad
متولد زمستان بود.. کاش باور میکردم که آدم برفیه و دلش یه تیکه یخ...
Shahdad
یه دوست دخترم نداریم از راه به درش کنیم نفرینمون کنه برامون کاخ اختصاصی تو جهنم رزرو کنن !
Shahdad
یه دوست دختر هم نداریم وقتی باهم میریم بیرون هی بهش بگیم اون موهای خوشگلتو بکن تو روسریت !
Shahdad
یــِه پــُڪِ عــَمــیـــــــــــقْ ... ریــه هــآمـُ پــُر مــﮯ ڪُنـَمـْ از بــودَنــِتـــْ هــــــــــُـــــــُـــــــُـــــووو ... حـآلآ دود مـﮯ شـﮯ ... دور مـﮯ شـــﮯ ! بـه هـَمـیــטּ ســآدِگــﮯ گـُمـْ مــﮯ شــﮯ !
Shahdad
פֿـُפּآیــآ تـפּے בُنـْـیـآ ے مـآ یــِﮧ פــآلـتــے هـَسـْـتـــ بـــِﮧ טּآم ڪم |ٌפּٌرפטּ تٌـ ـو ڪـِـﮧ פֿـُבآیــے تجرٌبــِﮧ اَشــ نِمے ڪٌنی خٌوشــ بـــِﮧ פــ ـآلـَ تــ
Shahdad
وقـتـے حـس میڪُـنمــ جآیــے در ایــن ڪُرِه ے خآڪــے تــو نَفَـسْ میڪِــشــے و مـن از هــمآטּ نَفَـسْ هآیتـــ ،،، نَفَـسْ میڪِـشَمــ ! تـو بــآشــ !!! هَـوآیَـتْـــ ! بـویَـتْـــ ! بَـرآےِ زِنْدِه مآنْـدَنَـمْــ ڪـآفـــے استـــ ..
Shahdad
کوله باری بردوش نهاده بود گاه می نالید وگاهی نیز شکر خدای می نمود...
Shahdad
در این شبانگاه نفرت انگیز... دلم رابرسینه اوراق نگاریده تاباتمامی احساسات پایمال شده خویش درجلوه گاه چشمانت قرار گیرد...
Shahdad
دردا و دریغا که ز هم پاشیدیم درموسم شب گردخزان،غم دیدیم ما تشنه لبانیم که در وادی دهر یک شاحه سراب از بیابان چیدیم
Shahdad
چه مهمانان بي دردسري هستند مردگان نه به دستي ظرفي را چرك مي كنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندكي سكوت... حسین پناهی
Shahdad
می گویند : شاد بنویس … نوشته هایت درد دارند! و من یاد ِ مردی می افتم ، که با کمانچه اش ، گوشه ی خیابان شاد میزد… اما با چشمهای ِ خیس … !!
Shahdad
غضنفر داشته میرفته خونه خونه شون هیشکی نبوده میره رو پیغام گیر !
Shahdad
+تو امــ ـدی ز دورها و دورها ز سرزمین عطـــــــ رها و نورها نشانده اے مرا کنـــون به زورقی ز عــــ آج ها ز ابرهآ...بلور هآ مـــ را ببر امـــید دلنواز مـــ ن بـــبر به شهـــ ر شعر ها....شورهـــا! فــروغ