سروش(نگهبان خاندان)
تا آسمان راهی نیست اما تا آسمانی شدن راه بسیار است.. من رقص دختران هندی را بیشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم، چون آنها از روی عشق می رقصند و اینها از روی عادت نماز می خوانند. "دکتر شریعتــ ــی
سروش(نگهبان خاندان)
از صورتم این قیافه را بردارید/ دل این تومور اضافه را بردارید/ باعشق هنوز زنده هستم لطفن/ از روی من این ملافه را بردارید
سروش(نگهبان خاندان)
پادشاهی در یک شب سرد زمستان از قصر خارج شد. هنگام بازگشت سرباز پیری را دید که با لباسی اندک در سرما نگهبانی می داد. از او پرسید : آیا سردت نیست؟ نگهبان پیر گفت : چرا ای پادشاه اما لباس گرم ندارم و مجبورم تحمل کنم. پادشاه گفت : من الان داخل قصر می روم و می گویم یکی از لباس های گرم مرا را برایت بیاورند. نگهبان ذوق زده شد و از پادشاه تشکر کرد. اما پادشاه به محض ورود به داخل قصر وعده اش را فراموش کرد. صبح روز بعد جسد سرمازده پیرمرد را در حوالی قصر پیدا کردند، در حالی که در کنارش با خطی ناخوانا نوشته بود : ای پادشاه من هر شب با همین لباس کم سرما را تحمل می کنم اما وعده لباس گرم تو مرا از پای درآورد!
سروش(نگهبان خاندان)
خسته شدم از توالی زندگی ام/ از این همه ماست مالی زندگی ام/ انگار فقط سکوت انداخته اند/ بر روی نوار خالی زندگی ام...،
سروش(نگهبان خاندان)
در دو چشمش گناه می خندید بر رخش نور ماه می خندید در گذرگاه آن لبان خموش شعله یی بی پناه می خندید شرمناک و پر از نیازی گنگ با نگاهی که رنگ مستی داشت در دو چشمش نگاه کردم و گفت باید از عشق حاصلی برداشت سایه یی روی سایه یی خم شد در نهانگاه راز پرور شب نفسی روی گونه ای لغزید بوسه ای شعله زد میان دو لب
سروش(نگهبان خاندان)
وقتی داشتی میرفتی گفتم : نکنه منو یادت بره ؟ خندیدی و گفتی هر وقت زبون مادریم یادم رفت تو رو هم فراموش میکنم . با لبخندی عاشقانه بدرغت کردم و رفتی به دیار غربت . بعد از اون کار من شد گریه و دلتنگی تا یه روز شنیدم بر میگردی !!!!!! تو فرودگاه نگات غریب بود ناباورانه بهت گفتم منو نمیشناسی ؟ گفتی : what ؟؟؟ 1
سروش(نگهبان خاندان)
احوال من و دلم خراب است بيا/دنياي حقيقتم سراب است بيا/دلگيرم از اين جماعت رنگ پذير/ غم دردل ساده بي حساب است بيا"
سروش(نگهبان خاندان)
كاش در مهر و محبت شك نبود/تك سوار مهرباني تك نبود/كاش بر قابي كه بر جان و دل است/لحظه تلخ جدايي حك نبود
سروش(نگهبان خاندان)
در ميكده هاي مكه پيدايم شد / صد كعبه ، چراغان تماشايم شد/ آن قدر شراب عاشقي نوشيدم / تا حي علي الشراب فتوايم شد
سروش(نگهبان خاندان)
سخن عشق نه آنست که آید به زبان ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنود
سروش(نگهبان خاندان)
بیا ساقی آن می که حال آورد کرامت فزاید کمال آورد به من ده که بس بیدل افتاده ا م وز این هر دو بیحاصل افتادهام بیا ساقی آن می که عکسش ز جام به کیخسرو و جم فرستد پیام بده تا بگویم به آواز نی که جمشید کی بود و کاووس کی بیا ساقی آن کیمیای فتوح که با گنج قارون دهد عمر نوح بده تا به رویت گشایند باز در کامرانی و عمر دراز بده ساقی آن می کز او جام جم زند لاف بینایی اندر عدم به من ده که گردم به تایید جام چو جم آگه از سر عالم تمام دم از سیر این دیر دیرینه زن صلایی به شاهان پیشینه زن همان منزل است این جهان خراب که دیدهست ایوان افراسیاب کجا رای پیران لشکرکشش کجا شیده آن ترک خنجرکشش نه تنها شد ایوان و قصرش به باد که کس دخمه نیزش ندارد به یاد همان مرحله ست این بیابان دور که گم شد در او لشکر سلم و تور بده ساقی آن می که عکسش ز جام به کیخسرو و جم فرستد پیام چه خوش گفت جمشید با تاج و گنج که یک جو نیرزد سرای سپنج
سروش(نگهبان خاندان)
فرقی ندارد یکرنگ باشی ؛ یا چند رنگ ! برای دلی که کورنگی دارد ... !!!
سروش(نگهبان خاندان)
شب چو در بستم و مست از می نابش کردم ماه اگر حلقه بدر کوفت جوابش کردم دیدی آن ترک ختا دشمن جان بود مرا گرچه عمری بخطا دوست خطابش کردم
سروش(نگهبان خاندان)
چشم به راهت خواهم ماند تا غروب غربی ترین افق حیات نگاه مهربانت،تا ابد می ماند.
سروش(نگهبان خاندان)
بی قرارت هستم می جویم از لحظه ها، بودنت را می بویم از گلها،آمدنت را می گویم از دردها، رفتنت را چه بی تابم ،در فراقت کاش بیابان،لیاقت سر گذاشتن داشت!!! همه جا رنگ وبوی تو دارد وصدایت در گوشم مرا می خواند چشم به راهت خواهم ماند تا غروب غربی ترین افق حیات نگاه مهربانت،تا ابد می ماند.
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
4 
