برای روزی می نویسم که من مرده ام و مادرم خواهد خواند

مادر
نمی دانی چه شهوتی دارد اعتراف
وقتی که روبه روی نگاهی عشق می بازم
وقتی از پاییز سالی می گویم که خیلی پاییز است
وقتی از کسی که خیلی دور است حرف می زنم
نمی دانی
این منم که زیر تلّ درد آرام خوابیده است
مادر
واژه را کش نمی دهم
من و این خانه بی قرار ِ
بوسه ، آغوش و زنی که هیچ وقت نخواهد رسید
مانده ایم ..


حمـیـ ـد قـره داغـ ـی


حله ؟

زیاد . . .!

خب برو بیدارش کن تا از ساعت های دیگه عقب نمونه

همیشه همینِ . . .

مرسی رفیق
لطف داری

خوشم میاد آدم وظیفه شناسی هستی!

درد دارد / فصل فصل خزان باشد و لب بگشایی برای واژه : )

این ها مال قصه هاست ... تو دنیای واقعی خیلی از مادر بزرگ ها قصه نمی گند ... حتی یکی بود و یکی نبود ..

دامن های بهاری