یـ ـک آدمـ ـ
به پای این در / چشمی از اشک و انتظار خشکاندم
یـ ـک آدمـ ـ
همه می دانستند دیگر باز نمی گردد / اما بازگشت / بی هیچ پلی در راه / او مسیر ِ مخفی ِ باد ها را می دانست /// سید علی صالحی
یـ ـک آدمـ ـ
قلم به دست گرفتم / گفتم شاید آن یار گم شده این باشد
یـ ـک آدمـ ـ
زان می که حیات جاودانیست بنوش / سرمایه لذت جوانیست بنوش
یـ ـک آدمـ ـ
چون تو نباشی / تن من نیز به باد
یـ ـک آدمـ ـ
گویی خون پاشیده بودند به گونه اش / وقتی که بوسیدمش
یـ ـک آدمـ ـ
باد دوید و / لرزه افتاد به تن زلفش
یـ ـک آدمـ ـ
به سراغ زن که میروی با تازیانه برو / نیچه
یـ ـک آدمـ ـ
کوله به دوشم / سوی حماسی ترین نقطه تنت
یـ ـک آدمـ ـ
طلب کرد ُ دانلودش کردیم / آقا این شاه ماهی عالیه / پیشنهاد میکنم گوش کنید که بهترین های ایران جمع شده / توی این قحطیه موزیک این عالیه
یـ ـک آدمـ ـ
تن تو نازک ُ نرم مث برگ / تن من جون میده پر پر بزنه زیر تگرگ
یـ ـک آدمـ ـ
مائیم و می و مطرب و این کنج خراب
یـ ـک آدمـ ـ
آدمم / نه افسار که به هر کوی میکشی
یـ ـک آدمـ ـ
مناظره محمد نبی و نیچه خیلی جالب باید باشه به نظر من / یکی میگه امید اینده رو میسازه / یکی میگه امید بدترین بد هاست که اوضا را وخیم میکند / یکی میگه زن و مرد مساوات / یکی میگه به سراغ زن که میروی با تازیانه برو / عالیهههههههههههههه / فک کن ، علی و محمد نبی اینور میز / نیچه هم اونور