باز رفتی سفر؟ آواتارت کو تو ؟

دیگر نمی نویسم َت

هر کس به چشم هام نگاه کند

تو را خواهند خواند !

رضا کاظمی

برای روزی می نویسم که من مرده ام و مادرم خواهد خواند

مادر
نمی دانی چه شهوتی دارد اعتراف
وقتی که روبه روی نگاهی عشق می بازم
وقتی از پاییز سالی می گویم که خیلی پاییز است
وقتی از کسی که خیلی دور است حرف می زنم
نمی دانی
این منم که زیر تلّ درد آرام خوابیده است
مادر
واژه را کش نمی دهم
من و این خانه بی قرار ِ
بوسه ، آغوش و زنی که هیچ وقت نخواهد رسید
مانده ایم ..


حمـیـ ـد قـره داغـ ـی


حله ؟

معرکه است

حک سیری از وجودت/نامردشدنت

پیری به نظرم چیزی نیست جز بی آیندگی ، و اگر انسان دچار پیری زودرس می شود ، برای این است که فردایی نمی بیند!
--
نون نوشتن
محمود دولت آبادی