اسمون بە ابرھات بگو نبارن من و میترام میخواھیم بباریم

------------

وقتی بە خانە برگشتم





سگرمە ھات ضربدری تو ھم بود



گفتم: چە شدە تو لبی؟



گفتی:دلم گرفتە



گفتم: میخواھی ادای بچە ھا را در بیارم

کە بخندی؟



گفتی:نە



گفتم:دوم راھنمایی کە بودم تاتری بازی کردم کە ھمە خندیدند

ھنوز تمام دیالوگھا یادم ھست

میخواھی بازیش کنم تا تو ھم بخندی؟



گفتی: میگم دلم گرفتە



گفتم:پس بیا با ھم بباریم



گفتی: ارە فکر خوبیە



نگاھت کە کردم اشک تو چشمھام حلقە زد



سرم را رو بە اسمون بلند کردم

گفتم اسمون بە ابرھات بگو نبارن

من و میترام میخواھیم بباریم



تا دیدی اشک امد تو چشمھام

بغلم گرفتی و گفتی: نە

من طاقت دیدن باریدن تو را ندارم

حالا میترا جونم خبر داری روزگاریست بی تو شب و روز می بارم؟

ارام عزیزی.بروکسل

من آدمم تو خرسی

غروب ِ جمعه باشد
و فصل های نبودنت
من بنشینم لب حوض ِ خانه پدری
و بریزم چرک چرک آه های خسته ِ ام را
غروب جمعه باشد
و دختران روی قلیان های قاجاری .
من و دختران
بنشینم
در یک محفل آسمانی
به دنبال بی ستارگی هایمان بگردیم
غروب جمعه باشد
و روشنی های دالان آن متروکه ای که
درختانش سر مست گشته عطر تنت بودنت
غروب جمعه باشد
و . . .


ح . ق یـ ـک آدمـ ـ