دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

گرچه می بینم گریزان از من و ترسو تو را
دوست دارم آهوی زیباتر از آهو , تو را !

هر که دستی رو به مویی برد، دیوانی نوشت
کی شبی در بر بگیرم-دست در گیسو- تو را ؟


سخت می لرزد تنم وقتی تصور می کنم
شانه در گیسو و گیسو تا سر زانو تو را !

خوش به حال تک تک آیینه هایی که هنوز
اینچنین بی پرده می‌بینند رو در رو تو را

آه , لعنت بر دلی که می‌کشد این سو مرا
وای! نفرین بر دلی که می‌برد آن‌سو تو را

سهم من از تو همین و سهم او از تو همان
من غمت را روی زانو می‌نشانم، او تو را !

سید اصغر صالحی

هست وادي طلب آغاز کار
وادي عشق است از آن پس، بي کنار

پس سيم وادي است آن معرفت
پس چهارم وادي استغنا صفت

هست پنجم وادي توحيد پاک
پس ششم وادي حيرت صعب‌ناک

هفتمين، وادي فقر است و فنا
بعد از اين روي روش نبود تو را

در کشش افتي، روش گم گرددت
گر بود يک قطره قلزم گرددت

✔ سلام برشما ::: -( احساس عزیز )-

✔ سلام برشما ::: -( فردای عزیز )-

✔ سلام برشما ::: -( BacheSefru عزیز )-

درود جناب بابایی ......
پروفایلتون برام جذابیت خاصی داره ....ببخشید اگر زیاد یهتون سر میزنم........لذت میبرم از خوندن مطالب زیبای شما.....و البته با اجازه تون گاهی نت برداری میکنم......

بی تابانه در انتظار توام
غريقی خاموش
در كولاك زمستان.

فانوس های دور سوسو می زنند
بی آن كه مرا ببينند

آوازهای دور به گوش می رسند
بی آن كه مرا بشنوند.

من نه غزالی زخم خورده ام
نه ماهی تنگی گم كرده راه

نهنگی توفان زادم
كه ساحل بر من تـنـگ است.

آن جا كه تو خفته ای
شنزاری داغ
كه قلب من است.

محمد شمس لنگرودی

✔ سلام برشما ::: -( آزاده عزیز )-

✔ سلام برشما ::: -( پیمان عزیز )-

زندگی می توانست
بر مدار چهار فصل بگذرد
اگر تو بودی !
وما تمام چهار راه هارا
پیاده می رفتیم

وعطر لاله ونسرین را
در خیابانهای شهر
نفس می کشیدیم

زندگی می توانست
تا ابد بهاری دلکش
باشد حتی در جنوب
سوخته یِ من
اما فصل پنجم
فصل بی خیالی ها
رقم زد سرنوشت ما را

وما به روز مرّگی خود ایمان آوردیم
بعد از تو

"شهناز هماپور"

دشنه ... بر لب تشنه

خنجر ... بر تارِ حنجر

در خواب ... کودک بی‌تاب

خاموش ... طفل در آغوش

زینب ... آیه‌ها بر لب

خواهر ... داغ برادر

عباس ... بوی گل یاس

اکبر ... لاله پر پر

بیدار ... سینه تبدار

فریاد ...این همه بیداد

هیهات ... شام و خرابات

گریان ... محفل یاران

آتش ... شعله سرکش

بستر ... خیمه خاکستر

عالم ... غرق در ماتم

برلب ... ناله‌های شب

عــاشقـم اهـل هـمین کـوچـه ی بـن بـست کــناری
کـه تــو از پـنجــره اش پـا بـه قــلب مـن دیـوانـه نهـادی

...

گـنه از کــیسـت ؟؟
از آن پـنجـره بــاز ؟؟
از آن چـشـم گــنه کــار ؟؟!!
از آن خــنده معـصـوم ؟؟!!
یــا از آن لــحظه ی دیــدار ؟!!!

عکس او در اشک من نقشی خیال انگیز داشت
ماه سیمین، جلوه ها در موج دریا می کند
از طربناکی به رقص آید سحرگه چون نسیم
هر که چون گل خواب در آغوش صحرا میکند
خاک پای آن تهی دستم که چون ابر بهار
بر سر عالم فشاند هر چه پیدا می کند
دیده ی آزاد مردان سوی دنیای دل است
سفله باشد آنکه روی دل به دنیا می کند
عشق و مستی را از این عالم بدان عالم بریم
در نماند هر که امشب فکر فردا می کند
همچو آن طفلی که در وحشت سرایی مانده است
دل،درون سینه ام بی طاقتی ها می کند
هر که تاب منت گردون ندارد چون رهی
دولت جاوید را از خود تمنا میکند

رهی معیری