دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

من از هجوم وحشي ديوار خسته‌ام
از سرفه‌هاي چرکي سيگار خسته‌ام
ديگر دلم هم براي تو پر نمي‌زند
از آن نگاه رذل طمعه‌دار خسته‌ام
اشعار من محلل بحران کوچه نيست
زين کرکسان لاشه به منقار خسته‌ام
از بس چريده‌ام به ولع در کتاب‌ها
از ديدن حضور علفزار خسته‌ام
چيزي مرا به قسمت بودن نمي‌برد
از واژه دو وجهه‌اي تکرار خسته‌ام
از قصه‌هايي گرم و نفس‌هاي سرد شب
از درس و بحث خفته در اشعار خسته‌ام
هر گوشه از اطاق بهشتي‌ست بي‌نظير
از ازدحام آدم و آزار خسته‌ام
اينک زمان دفن زمين در هراس توست
از دست‌هاي بي‌حس و بي‌کار خسته‌ام
از راز دکمه‌‌هاي مسلط به عصر خون
از اين همه شواهد و انکار خسته‌ام
قصد اقامتي ابدي دارد اين غروب
از شهر بي‌طلوع تبهکار خسته‌ام
من در رکاب مرگ به آغاز مي‌روم
از اين چرنديات پر آزار خسته‌ام
من بي‌رمق‌ترين نفس اين حوالي‌ام
از بودن مکرر بر دار خسته‌ام
من با عبور ثانيه‌ها خرد مي‌شوم
از حمل اين جنازه‌ي هوشيار خسته‌ام


انديشه فولادوند

کم کم تفاوت ظريف ميان نگهداشتن يک دست و زنجير کردن يک روح را ياد خواهي گرفت
اينکه عشق تکيه کردن نيست
و رفاقت، اطمينان خاطر و
ياد ميگيري که بوسه ها قرارداد نيستند
و هديه ها، عهد و پيمان معني نميدهند.
و شکستهايت را خواهي پذيرفت
سرت را بالا خواهي گرفت
با چشمهاي باز با ظرافتي زنانه و نه اندوهي کودکانه
و ياد ميگيري که همه ي راههايت را هم امروز بسازي
که خاک فردا براي خيال ها مطمئن نيست
و آينده امکاني براي سقوط به ميانه ي نزاع در خود دارد
کم کم ياد ميگيري که حتي نور خورشيد ميسوزاند اگر زياد آفتاب بگيري
. بعد باغ خود را ميکاري و روحت را زينت ميدهي
به جاي اينکه منتظر کسي باشي تا برايت گل بياورد
. و ياد ميگيري که ميتواني تحمل کني
که محکم هستي... که خيلي مبارزي. و ميآموزي و ميآموزي...
با هر خداحافظي ياد ميگيري.


خورخه لوييس بورخس

گلچهره مپرس آن نغمه سرا از تو چرا جدا شد
گلچهره مپرس پروانه ي تو بي تو کجا رها شد
مپرس
مپرس


مرنجان دلــت را
رها کن غمت را رها کن
مخور غم مخور غم نـــگارا


گلچهره مپرس آن نغمه سرا از تو چرا جدا شد...
مپرس
مپرس


فريدون مشيري

سلام داداش امیر وحیدم..ممنون

سمندون ... !

بهار غريب
من به درماندگي صخره و سنگ
من به آوارگي ابر ونسيم
من به سرگشتگي ‌آهوي دشت
من به تنهايي خود مي مانم
من در اين شب که بلند است به اندازه حسرت زدگي
گيسوان تو به يادم مي ايد
من در اين شب که بلند است به اندازه حسرت زدگي
شعر چشمان تو را مي خوانم
چشم تو چشمه شوق
چشم تو ژرفترين راز وجود
برگ بيد است که با زمزمه جاري باد
تن به وارستن عمر ابدي مي سپرد
تو تماشا کن
که بهار ديگر
پاورچين پاورچين
از دل تاريکي مي گذر
و تو در خوابي
و پرستوها خوابند
و تو مي انديشي
به بهار ديگر
و به ياري ديگر
نه بهاري
و نه ياري ديگر
حيف
اما من و تو
دور از هم مي پوسيم
غمم از وحشت پوسيدن نيست
غمم از زيستن بي تو دراين لحظه پر دلهره است
ديگر از من تا خاک شدن راهي نيست
از سر اين بام
اين صحرا اين دريا
پر خواهم زد خواهم مرد
غم تو اين غم شيرين را
با خود خواهم برد


حميد مصدق

میسی
روزمون مبااارک
ایشالله همیشه همینطور باشه .
کل تقویمو واسه خودمون کنیم . :d

سلام علي باباي عزيز مممممنون از لطفت

سلام..!

سلام روز تو هم مبارک

ممنون...شما خوبید؟

salam salam

بهار جون خسته نباشی.

salam rozat mobarak bano