دوس داری امتحان کنم؟

برگرفته از رباعیات خیام، بر اساس نسخه محمدعلی فروغی، انتشارات کاروان

)

شاید هیچ چیز تو زندگی به شیرینی دانایی و دونستن نیست.

حیف که عمری میاد و میره و کسی نفهمه تو زندگی باید چی میبوده

به نامـــــــــ خدای بهـــــار افریـــــن بهــــــار افرین را هزار افرین به جمشیـــــــد و ایین پاکــــــش درود که نـــــــوروز از او مانده

در یاد بــــــــــــود


ارزویمـــــــــــ این استــــــ ارزویتـــــــــ ساکن کوچه بن بستـــــــــ نباشد هـــــــــــرگـــــــــز


نوروزتــــــــــــــان پیـــــــــــــروز بهتــــــــــرین هــــــــــا تو سال جدید براتــــــــــــــــون

فاصله دست‌ها نسبت معکوس دارند با شدت استرس. دقت اگر کنید به آدم‌ها، درمی‌یابید که آسوده‌ها دست‌بازند در پوزیشن‌های مختلف. پراسترس‌های چون من اما اغلب می‌سابند دست‌های‌شان را وقت کارهای مهم. حتی معمولی. حتی‌تر دست‌به‌سینه‌اند اغلب. چندباری تمرین کردم سر خودم گول بمالم و با قانون برهان خلف، دست‌هایم را مجزا کنم در آپشن‌هایی که استرس می‌جوشد از درون‌م بل‌که قرار گیرم اما زهی خیال باطل؛ قلب‌م داشت می‌آمد توی دهان‌م که خفت‌ش کردم بیخ حلق و قورت‌ش دادم! دست‌های من فرار را بر قرار ارجح می‌دانند...../