"کعبه نزدیک است ... سکوت، اندیشه، عشق... کعبه در برابرت .یک صحن وسیع، و در وسط، یک مکعب خالی و دگر هیچ. ناگهان بر خود می لرزی ! حیرت، شگفتی، اینجا هیچکس نیست، هیچ چیز نیست حتی برای تماشا. ناگهان می فهمی که چه خوب ! چه خوب که هیچکس نیست، هیچ چیز نیست ... ناگهان احساس می کنی که کعبه یک بام است، بام پرواز احساست، ناگهان کعبه را رها می کند و در فضا پر می گشاید ... کم کم می فهمی که تو به زیارت نیامده ای، تو حج کرده ای، اینجا سر منزل تو نیست کعبه آن « سنگ نشانی است که ره گم نشود» این تنها یک علامت بود، یک فلش بود ... اینجا میعادگه است، میعادگه خدا، ابراهیم، محمد و مردم و تو ؟......کعبه » ! یک « مکعب » ! همین ! و چرا مکعب و چرا این چنین ساده، بی هیچ تشخص و تزئینی؟ خدا بی شکل است، بی رنگ است، بی شبیه است ... خدا مطلق است، بی جهت است، این تویی که در برابر او جهت می گیری ... ......در حج، تو « توحید » را عمل می کنی با طواف،آوارگی و تلاش هاجر را بیان می کنی، با سعی، از کعبه تا عرفات، هبوط آدم را، و از عرفات تا منی، تاریخ را، فلسفة خلقت انسان را، و سیر اندیشه از علم تا عشق را و معراج روح، از خاک تا خدا.

#حج-دکتر-علی-شریعتی