اَ چقد ِ دقیق

خیال دار تو را خصم از چه می بافد ؟
گلوی شوق که باشد طناب لازم نیست
ز بس که گریه نگردم غرور بغض شکست
برای غسل دل مرده آب لازم نیست
کجاست جای تو ؟ - از آفتاب می پرسم -
سوال روشن ما را جواب لازم نیست
ز پشت پنجره بر خیز تا به کوچه رویم
برای دیدن تصویر ، قاب لازم نیست

زنده یاد قیصر امین پور

ولی همین چند سال پیش میخوندن: "لیلی مال من، لیلی مال تو، لیلی مال من و تو و یه دنیا" !!!! (ایکون خداشاهده)

:اخیرا هم که میخونن "عاشق زنت شدم و ماله منه و میام میبرمش"!!! و میان لیلی ات رو میبرن واسه خودشون یه لیوان اب یخ هم روش(ایکون هی روزگار)

حالا فکر کن چند سال دیگه میخوان چی بخونن!!!(ایکون من در تفکرات عمیق)

<از نوشته های دیگران>

زخم‌هام از بچگی زود خوب می‌شدند. مادرم می‌گفت "خوش‌گوشتی". همان موقع هم هر روز و گاهی هر سه چهار ساعت یک‌بار نگاه می‌کردم به جای زخم‌م تا روند خوب‌شدن‌ش را ببینم. لذت می‌بردم. انگار مرهم داشت نگاه‌م. حتی چند باری هم که کتک‌کاری کرده بودم با برادرم که بزرگ‌تر است از من و زخم‌وزیلی‌اش کرده بودم، دم به ساعت جای زخم‌ش را رصد می‌کردم.
حالا زخم‌هام دیرتر جوش می‌خورند. با این‌که بیش‌تر نگاه‌شان می‌کنم. انگار گوشت تن‌م آلوده شده. شایدم نگاه‌م دیگر التیام‌بخش نیست. مرهم ندارد. شاید هم محرم می‌خواهند............ ):