ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است كه باز آیی سكوت آب هم نشان انتظار توست وسنگ هم به بی كلامی اش تورا چه عاشقانه جار می زند بیا كه بی تو هر كجا دلم همیشه زار می زند