اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

در خیال خود افسرده و نوميد بدبختيهاي گذشته را يكايك از نظر ميگذرانم و بر مجموعه غم انگيز اشكهايي كه ريخته ام مينگرم و دوباره٬ چنانكه گويي وام سنگين اشكهاي زندگي را نپرداخته ام دست به گريه ميزنم.

این روزها قلم در دستانم بازی نمیگیرند و واژگان چه ناجوانمردانه بر انگشتانم سنگین میشوند .... این روزا عصر یخبندان احساسم را به آغوش گرفته و تنها شعله ی گرم وجودم شراره های عشق توست