اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

و چقدر کش دار می شود گاهی مرگ
مثل همین یورش واژه های پا برهنه
مثل تکرار خشک ثانیه، زیر متن تمام لحظه ها

دستم قلم شود اگر دروغ نوشته باشم

که تمام دودها

از همان کنده هایی بلند می شود

که امروز کتاب های من هستند

nicccccceeeee

حالا

تبر و تلسکوپت را زمین بگذار

گوش هایت را بگیر

چشم هایت را ببند

لب هایت را بدوز

و فرض کن هرگز به دنیا نیامده بودی.

آموووووووووووووووووو