اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

علیرضا تو اواتارت چرا سر نداره؟ میخوای زشتیت دیده نشه؟

سال نو مبارک

بیهوده سرک می کشی

سپیدار بلند

بسا پرنده ها که باز نمی آیند

توهم نیست بی خبر از خیال سرد ی این بلوران یخ زده شعر سرودن

برای همهمه پرچین های بی گل فکری بکن

من کیستم؟

پرنده در قفس ماند

و من در تنگنای اتاق روبروی گرمای مصنوعی زمین

گرم نشسته ام

حالا كه شب همه عمر
دلتنگ ذهن من بود
زخمي تر از تن من
سوداي شعر من بود

چشمان زيبايش را دريغ كرد از اغوش سردم.

نگار من

دير زمانيست كه شعر هاي كوتاهم را

براي پرواز هيچ طوطي خط نزدم

واز سماجت گل وگلدان شمعداني

ودل ودلداريش هيچ نميدانم

از ياد برده ام كه من

مني كه در انعكاس برف ها بود

زير خاك ها به دنبال تو

خود را گم كرد

و انتقام نبودت را از هيچ سايه اي نگرفت