اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شاید دلتنگ خنده هایم باشی.

ببخش اگر این روزها ...

عشق با گریستن اثبات میشود!

میز ِ کار ِ چوبی ِ کنج اتاق

قلم و کاغذ ِ شعر ِ بی جواب

همه، بی سایه و بی رنگ شدند

چشم‌ها بر کشتگان شهر دیگرگون می‌آیم

هرچه می‌بینم فقط ابرست و آوارست اینجا

محمدحسین انصاری نژاد

جانِ من

بیا

تا امشب را بی بهانه به صبح

رسانم

صدایت



در سرازیری ِ جاده



باریک می شد..



: .... بر می گردم عزیز ِ دل....!



دنیا که دو روز نیست!



و من



سالهاست ....



که....



... چلّه نشسته ام...!!!



در انتظار ِ...

چقدر به تو گفتم یا بمان برای همیشه

یا بگذار بمیرم

........یک مرگ راحت هم برایم نخواستی...خسیس...

در گلوی من

هزار اسم تو

نگفته

خشک

در گلوی من

هزار بغض

شکسته

بسته

گلوی ِمن

بوسه می خواهد ...