اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

افســــــــوس ! گاه فکر نکردیم ٬ بر انسانیتی که به سفر می رود

لحظه ای اشک بریزیم.....

چیه عطا نمیدونی چه دنده کبابی بود

ناله های غروب

از سفر کرده ای خبر میداد...

که دیشب برای بیداری سحرگاه

ساعتش را تنظیم می نمود...

سكوت ميكنم و هم زمان در پايان آخرين برگ خاطراتم خواهم نوشت :

...پايان...صدف دریایی

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

قطار

میرود ...

او نیامد....

خوشبحالت دلم میخواد

من دلم گرفته

روز هایی است که دلت پرنده میخواهد


که بیاید و نرم بنشیند

و آروم بخوابد...

تو روز را بخواه پرنده حتما میآید..

تصور کن وقتی یه نفر کسی رو دوست داره..

تصور کن خدا پشت اون همه دلتنگی..

بازم براش دلتنگی کنار گذاشته...

دیروز که مرده است ....

فردا که هنوز نرسیده ....

من فقط امروز رادارم..

مهربانم...

حالا که دیگر هیچ کس آشنای وجود تشنه ام نیست....

وقتی همه غریبه اند به کدامین راه بپیمایم؟؟؟

ای کاش روزی بیاید که کسی مرا باور کند...

کسی که قفل این قفس نفس گیر را بشکند

آغاز همیشه یکسان است پایان مشخص میکند راه را بیراه را....
فقط یک عکس میماند


فقط یک یاد میماند..

. فقط یک روز میبینی که او رفته است

... فقط بر روی کاغذ نقش خطش را تو میخوانی...

فقط بر روی قابی جای پایش را تو میبینی..

به هر جا بنگری او را نمیبینی..!

به جز یک عکس و یک نام و تنها...

یک خاطره میماند و بس...

که چرا حقیقت زندگی را از



من پنهان کرد... !؟



و تو ای سنگ صبور



لحظه لحظه های عمر کوتاه من ،



چقدر بی کس و تنها ماندی !



جواب صفحه های سفیدت را چه دهم



که من نیز



بی وفایی را



از زمانه آموختم...

اینجا کسی در خلوت خودش



آهسته پیر می شود ...