دلم تنگ است کجایی کودکیها

کجایی کیف من مشق و کتابم

کجایی نیمکت ها همکلاسی

کجایی زنگ ورزش یا حسابم

به به داش علی رضا هميشه پاييز ..
ايشالله يه روز شاديت رو ببينيم داش ممنون داش

اینک همه اینها را کتابی کرده اند خاک میخورد در کتابخانه فراموشی ......عشق اسطوره ای نوشته من و تو.....

من و درد همنشینیم توی تاریکی شبها

لحظه ای بعد،

آخرین بنز سفید

می خورد بر تن نامرد خطوط

ایست ،ایست

عشق فرمان زمان دستش بود

دختر آینه را زیر گرفت

حادثه تاخت

و این گونه نوشت

جرم تو سنگین است

و من از اوج خیال افتادم

از خودم پرسیدم ؟

سهم تنهایی او را چه کسی خواهد داد؟

دادزد : پنجره ها

وخیابان شلوغ

اوج رو ندیده باشی...

قهرمان شدیم