اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حس پرواز پرنده در آبی آسمان را فریاد خواهم زد

به من برگردان

پسر ساده دل چالاکی

که همه افکارش

بردن

شرط پس از بازی بود

چونان

سنگواره ها

دلم تنگه پرتغال من.....

آموختی اما در دوره ما عشق جز این نیست:

رنگی نمودن،

مخمور کردن،

عاشق نمودن،

عادی شدن

و



روزی ب........ر.............ی.............د.................ن

چه تحقیر می‌شوم آنگاه

که احساسم خونین می‌شود

با

جنبشهای هوسناک قلبهاتان

از

شما

نیستم

جانیان احساس

روزی

به خاطر تو،

روزی

به عشق تو

روزی

از ترس تو

روزی

در نفرت از تو

و اکنون...

برای فرار از تو

وای از شب در حسرتت بودن

چنگالش را که دیدم

قالب تهی کردم

همیشه ترسیده‌ام

از نگاهی که ویرانم کند

از به تو چه گفتن هایت....