اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تنهائی

بی پروا ...

اشک های سکوت ....

خدا هست و یک عُمر است که ندیده ام َ ش ... ،

تو نیستی و هر ثانیه تو را می بینم ...

در من انگار بی قراری موج می زند ... ،

از تمام ِ قرارهائی که ...

به نیامدن ختم شد .

تنها امّا ...

درد ِ تاریکی را گریه می کند ... ،

مرثیه ای در مرگ ِ نور ...

خسته گی ام در نمی رود که هیچ ...

بی شرف همه را هم فراری می دهد ..

راست َ ش را بخواهی ...

دیگر منتظر ِ آمدن ِ تو نیست َم ... ،

منتظر ِ رفتن ِ خود َم هست َم ...

مرگ......

داستان ِ دستانی که نیست ...

قصّه ی ِ غصّه ای است ...

که هست ...

باید رفتن را یادمان می دادند ...

واژه ها ...

اسیر ِ بُغض اند ... ،

تابع ِ سکوت امّا ...

مُردن ...

نداشتن ِ احساس نیست ... ،

نخواستن ِ احساس است ..

سنگ ِ آتش زن ...

چخماق نیست ... ،

دل ِ توست لامذهب ...

زمستان ِ توی ِ چشم های َم را نشان می دهم ... ،

دارد می لرزد ...