اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سهراب.....

فال می فروشم
نترس
به اندازه بختم سیاه نیست
یک دانه بخر
شاید فال تو نانی
بر سر سفره خالی من باشد

تنهایی....

گریه کردن برای یک عشق دیرینه آسان است
ولی تلاش برای از دست نرفتن آن مشکل است

لطف داری آقا کاری نکردم یهو هوس دکلمه خسرو شکیبائی به سرم زدش...
چه شعری هم بهتز از فروغ

لذت بردن از زندگی آسان است
ولی ارزش واقعی دادن به آن مشکل است

لزومی نداردمن همانی باشم که توفکرمیکنی..من همانی هستم که حتی فکرش راهم نمیتوانی بکنی

خدایا...!!!


مرا چه طعمی افریدی

که همه زود از من سیر میشوند...

دردم اینه...


عشقش بودم...وقتهایی که

فقط تنها بود.....

وقتی خاکی باشی ....


همه لهت می کنند...