اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نگاهت

گذرگاهی است امن

تا من از یادگاری های تلخ بی کسی بگذرم!

می آیی در آغوشم و با من یکی می شوی

همچون نیلوفری که می پیچد به درختی تکیده و خشک

و نفست در رگهایم می دمد

تا شاخه های تمایلم دوباره سبز شوند

تنها تو میدانی راز جوانه را

چرا که خود همسفر بهاران و

هنگامه های شوریدنی

امشب انگار سحر را به من سپرده اند

و شمعدانی ها و یاس ها را به باغ ویران دلم وعده داده اند

امشب شیرین است اما

دل من بهار نارنج می خواهد و نفس های آمیخته با صبح تو !

سلام

مرا به حرف بیاور

به عشق برگردان

من از مکالمه با خاطرات می ترسم

دست کم نگیر...

وقتی دنبالر هنگ میکنه..

اولا یه گل کم دادی

دوما دندونشو

سوما گل سر رو داری دیگه

دوستانی عزیزی که رای خودشون رو تو جشنواره وب ایران دادن ... خبری به دستم رسیده که امیدوارم شایعه باشه .. ولی به دلیل یه سری مشکلات تا حالا هر کس که رای داده ، مجدد دوباره باید رای خودش رو بده ... از امشب ساعت 12 به بعد ... البته من از خود مسئولین جشنواره نشنیدم ولی خبر کمی تا قسمتی معتبره ...

چه دلهره شیرینی!
هر ثانیه که میگذرد...دلواپسی هایم بیشتر میشود
من چقدر این غم را دوست دارم!!!
حتی انتظار هم دیگر تلخ و جانفرسا نیست
وقتی بدانم...
عقربه های ساعتم
نزدیک شدن به تو را نشانم میدهن!!

زمان دست توست؛

زمین دست توست؛

دنیا متلاشی می شود؛

وقتی دست روی دست می گذاری .

دسـتـانـم شـایـد





اما دلم نمی رود به نوشتن!





این کلمات به هم دوخته شده کجا ،





احساسات من کجا . . .





ایـن بـار . . .





نـخـوانـده مـرا بـفـهـم . .