اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کووووووووووووجایی خوووووو؟

دستهایی برای خالی ماندن...

پاهایی برای نرفتن ...


شبهایی بی ستاره ...


پنجره ای به سوی کوچه بن بست ...

و وجودی بی پاسخ...

نه از آبم نه از خاکم که تنها آتشم

ﯾﻪ ﺭﻭﺯﺍﯾﯽ



ﯾﻪ ﺷﺒﺎﯾﯽ



ﺑﻪ ﯾﻪ ﺍﺩﻣﺎﯼ ﺧﺎﺻﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ

اگربدانم روزی چشمان توراخواهم سرود



مرگ رامیپذیرم

مریض بود طهورا

تست هنگ......

کوووووووووووووووووجایی خووووووو

وبهتر می داند کام گرفتن حرمت نان و نمک دارد....!

تمام سیگار های دنیا را هم که دود کنی

تنهایی ات....

توجه هیچکس را جز پیرمرد سیگار فروش...

جلب نخواهد کرد...

زندگی تعطیل ....

یعنی :

نه اندیشه ای برای شكفتن !

نه ذخیره ای برای نهفتن ....

و نه حرف تازه ای برای گفتن دارم !

و این یعنی :

مرگ تدریجی یك زنده نما ...

گـاهـی اوقـات . . .

هـمـه چـیـز دسـت بـه دسـت ِ هـم مـیـدن

تـا تـ ـو را غـرق در رویـاهـا و خـاطـراتـت کـنـن. . .

یـه آهـنـگ پـیـشـواز . . .

2 خـط شـعـر . . .

کـمـی هـوای پاییزی . . .

یـک وجـب پـیـاده رو . . .