اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کبریت بکش تا ستاره‌ای به شب اضافه کنیم و خیره شو به
مردمان تنهایی که در آسمان سیگار می‌ کشند . .

درود علیرضا

به یاد من ستاره ها را خواهی شمرد تا آرام شوی ...

دلت هوایم را خواهد کرد ...

به یاد خواهی آورد باهم بودن هایمان را ...

به یاد خواهی آورد خنده هایم را ...

به یاد خواهی آورد اشک هایم را ...

به یاد خواهی آورد حرف هایم را ...

هق هق ات رو بلند میکنه.........

منم هر ترم مشروط میشم عزیزم

این سیگار که در دستانم هست ...

دارد میسوزد و صدایش درنمیآید ...

مثل من

فقط می گفتم ......

بازهم تکرار لحظه های تلخ بیخیالی!

کجایی!?!

شبت آروم

من حوصله چماف ندارم...