اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اين يك قتل عام است

روزي هزار قبر در شعرهايم مي كنم !

.

آرزوهايم با تو تمامي نداشت

پاي هر شعرم تابلويي زده ام

خطر غرق شدن

چشمهاي تو دريا بود !

سلام

هيس ، چيزي نگو شاعر

اين شعر تمام است !

من و شعرهایم را

همه با چشم های تو شناختن

چشم هایی که وقتی مرا دید

نشناخت !

برف ،
مرهمی است التیام بخش ،
روی زخم های باغ ،
لیک ،
از صدایِ نحس و شوم ِجغدِ خیره چشم ،
سینه ی هوا ، جریحه دار می شود ،

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

درخت عریان

- بی هیچ چشمداشت -

پر غرور و با ابهت

سرمای سرد دی را

به انتظار بهار هزار رنگ

صبوری می کند



ومن

تپش قلبم را احساس می کنم .

دل من بارانیست‏
آنچنان شوق به دیدار تو دارم که هنوز
آنچه از خود دارم، بى‏خبرم‏

اين شبا صداي شب بو


توي باغ شاپرك نيست

آنقدر پرنده بودی

که آسمان من برایت

کوچک شد

تنها شده ام

مثل نیم شب یک روحانی

کنار اتوبان !

زل زده بود

به صف ماشینهای ایستاده در برابر زنان...

بگذار دوستت داشته باشم

بي آنكه بپرستمت

بت شدنت را خاصيتي ست

كه در توان من ابراهيم نيست