اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این جاده ها



ما را به جایی نمی برند



برگرد ! بیا



از مسیر رودخانه برویم.

ما فقط



احتمال شاعرانه ای بودیم



که میان غزلهای حافظ



قسمت هم می شدیم

تـو این روزها

مشکلی شده ای

که چندان هم

به مـن

مربوط نمی شوی!

یک آسمان سکوت:

سهم من

از

پریدن توست

همین !

دخیل می شوم به پنجره،



تلاوت باران



شفا می دهد مرا !

ســــــلام سامـــــــــی
ســـــــــلام آینور ِ عزیزم نـــــــدای گلم سارای مهربون
ســـــلام امید
ســــــــــلام ِ مجـــــدد به هر دو علیـــــرضا ممنون شبتون یخیر

دریـایـم




امـا



بـی تـو











مـوج نـدارم.

حسودی می کنم



به تو



و زمان



که هر دو



دست در دست هم



از من می گذرید.

از آبشار غرور ٬ فرو افتاده ام

و در سنگلاخ نادانی ٬ زخم خورده ام

اینک بستری از آرامترین اقیانوس نام تو را می طلبم.

نگاهت




طـولانـی تـریـن جمـله در دفتـر احسـاس ِ مـن.

چگونه می گذری




از پرنده ای



که هرگز پایش را



از مرز نگاه تو



بیرون نگذاشته ست ...

عشق یعنی




برای شب چشمان تو



فانوس شدن