اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

همه چيز خارق العاده است

اينهم باران !

ببينم چه كاره اي !

مي تواني همپاي هر قطره اش تازه شوي ؟ گلدان هاي دل را سيراب كني و دل را از دعاهاي مستجاب لبريز ؟

مي تواني رد ِقطره هايش را روي آينه ي دل دنبال كني؟

ببينم چه كاره اي !

راستي ! قشنگ ترين جمله اي كه مي تواني با باران بسازي چيست ؟

من مي گويم :‌ باران گريه ي آسمان است بر لبهاي ِ تشنه ي حيات...

شاید باران به آسمان

باز گردد!شاید!

یا

زمین

به قلب خورشید!

و

ماه

به آغوش آب!



اما

جاده ها

از راهی که رفتند

باز نمی گردند!

اين لحظه هاي حسود ...

اين زنجيرهاي كهنه ،‌ اين زنجيرهاي نازك نمي توانند تا ابد مرا مال خود كنند

این روزها مثل دیوانه ها

بــــه در و دیـــوار

خیره می شوم !

همه فصل هایش یکی بود...سکوت زندگی..

با این عکس پرو فایلت ونوشته هات ادم از زنده بودن ناامید می کنی !!!!!!

پنهان می شوی



پشت ابرها



من



و



گلهای آفتابگردان



سرگردان ....

برای خواندن تو !



ای آیهء دانایی



وضوی تفکر گرفته ام



و به اقتدای آفتاب



هستی را



عاشقانه اقامه می کنم.

و من چقدر ساده ام





که واژه واژهء تو را





به آب فووت می کنم





تا بنوشمت





به نام عاشقی!

شعر خسته ای در من

منتظر یک تپش ساده است انگار....!

اما دیگر بیخیال این حرفها شده ام.

همین حرفهایی که در آن

همیشه

من : عاشق تو باشم

و

تو : عاشق هر که میخواهی!

سلام آزی جون
سلام علیرضا ممنون