اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دندان قروچه های نیمه شب

هرگز از تو چیزی به ان ها نگفتم

اما...

تو را دیده اند

که تن می شویی در چشمانم"

خوشبختی

لا به لای باغ های گیلاس

ممنون از محبتت عزیز

نه به خاطر شعر

نه به خاطر جور دیگر زیستن

وقتی دنیا زود تر از وقت موعود به اخر می رسد

"نیستی

تا برایت شعری بگویم..."

در قلمرو تردید،

چه روزهاي فقيري

مادرم می گفت: صبور باشید - یخ ها آب می شود

یعنی کوه هم که باشم

تنم هم با هیچ بادی نلرزد

در این شرجی نبودنت

با پلک زدنی

فرو می ریزم..

عشق یعنی من که بی تو

تلخ ترینم...

احتمالـــٍ گریستنِــ ما بسیاراستــ ..