کفش هایت را یادم هست...
رفتی
هیچ کس نیست
به غیر از من و آن پیاله ی آبی که
پشت سرت ریختم...

آرام ِ آرام... در وسعت ِ ثانیه هایی که میروند.. ما اندوه ِ تمام ِ نبودنها را به دوش میکشیم...

عجله نکنید...
همین آشفتگی ها
نردبان آرامشند...
ابرها در گذرند...
ایمان بیاوریم به
گرمای فصل سرد...

قلمم این روزها درد گرفته است... ولش نمی کند!

نخند علیرضا تو خودت درگیریا صدفــــــــــــــــــــــــی بیا ببینش

علیرضا #فضولــــــی
الان #دادا این پُستــــــــو خونـــــده کلی کُفــــــری شُـــده

هستم دادا ،سعادت ديده شدن ندارم

مخلصیم ..کم سعادتی از ماست...پاینده باشی

زنده باشي

شببخیر

شب خوش

آخیششششششششششششششش....چماق خبری نیست

کتـــــــــی ِ دیووونـــــــــه اگه یه بار دیگـــــــــه این حرفتو تکرار کنــــــی کُشتمتـــــــ این چـــــــه حرفیــــــــه....................................

اوخ جون دعواااااااااااااااااااااااااااااااا

/35/

دستات به دستاي اون عادت کرده.. پس بخند تلخ نباش

صدف ..... تلخی مثل ِ خنده هام